Bir kadın bize çiçekleri sevdiğini söylese ama onları sulamasa,çiçekleri sevdiğine inanmayız.Sevgi,sevdiğimiz şeyin yaşaması,gelişmesi için duyduğumuz etkin ilgidir.
Ancak dikkatten kaçabildiğin kadar ıssızdın ve istediğin zaman ıssız olabildiğin kadar da özgür.Issızlıktı insanı kendine getiren.Issızlığımızda hissettiğimiz konfor kadar gerçek değil miydik kendimize ?