Zaten burada bir geçiş dönemi, bir boş dönem yaşıyorum, öyle değil mi? Ta ki bana vaat edilen göreve başlayana kadar. Ben de bunun tadını çıkarıyorum! O hummalı çalışmadan sonra bunun zamanı gelmişti zaten. Şimdi yataktan kalkmadan tembellik yaparak iyice gevşeyip yayılıyorum, kendimi gerçekten de toparlanma dönemindeki bir hasta gibi hissediyorum; o zaman insan çok farklı yaşıyor, daha edilgin, sezgileri daha açık, almaya daha hazır. Tam olarak tetikte değilsiniz, fakat uykuda da değilsiniz…
Ama gerçek düşüncenin kelimelerden değil, resimlerden çıkacağını biliyorum. Kelimelerle düşünemediğim asıl düşünceyi gözümün önüne ancak bir resim olarak getirebiliyorum.