Burcu
@Gleasta
Lisans
Ankara
1994
16 okur puanı
Eylül 2016 tarihinde katıldı
Çocukken onu koruması gereken adam tarafından terk edilen; yine çocukken, başka adamlardan kaçmak ve hayatını korumak için kendini bir çukura saklayan; teselliyi başka bir adamın sevgi dolu kucağında arayan ama sonunda yine başka bir adamın ihaneti ve karanlığında hayatı paramparça olan Ladydi… Ve bütün bunlara rağmen annesi, karnındaki çocuk için hâlâ “Umarım erkek olur” diye dua eder.
Yazar, edebiyatın süsüne yaslanmadan, hayatın çıplak gerçeğini önümüze koyar. Daha çocuk yaşlarda bir kadının kendini nasıl, neden ve kimlerden koruması gerektiğini; ne yazık ki en acı biçimlerde öğrenmek zorunda kalan, Meksika’da büyüyen bir kızın hikâyesini anlatır. Bu hikâye yalnızca Ladydi’nin değil; onu okuyan her kadının, kimi zaman Ladydi’de, kimi zaman annesi Paula’da, kimi zaman da satır aralarında beliren diğer kadınlarda kendinden bir parça bulduğu ortak bir kader anlatısıdır.
Evlatlarını hayatta tutmaya çalışan anneler vardır bu sayfalarda. Gençliğini bir anlığına da olsa yaşamak isteyen, kendine ait bir hayat kurmaya çabalayan kızlar… Ve bütün ağırlığıyla hayatın içinde, düşe kalka da olsa kendine bir yer açmaya çalışan sayısız kadın. Bu yüzden bu hikâye bir kurgu olmaktan çıkar; sessizce, ama derinden, gerçeğe dönüşür.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Şuna bak, dedi annem.
Arkamı döndüm. Parmağıyla içinde saklandığım çukuru işaret ediyordu.
Eğilip baktım ve orada albino kabuklu dört akrep gördüm. En ölümcül türdü bu. Bu akrepler sana hiçbir insanın göstermeyeceği merhameti gösterdi, dedi annem.
Terliklerinden birini çıkardı ve vurarak hepsini öldürdü. Annem, merhamet iki vönlü bir yol değildir, dedi.
İnsan yaşamı ve onurunu artık tanımayan ve insanı iradesinden soyutlayarak onu (fiziksel kaynaklarını son damlasına kadar sömürdükten sonra) yok etmeyi planlayan bir dünya da, kişisel benlik en sonunda değerlerini kaybedebiliyordu.
Bu benim ilk kitap incelemem; o yüzden sürçülisan edersem affola. Aslında uzun zamandır buralardayım ama bir türlü düzenli yazmaya cesaret edememiştim. 2026 hedeflerim arasında yalnızca güzel kitaplar okumak değil, okuduklarımı burada sizlerle paylaşmak da var.
Kitaba gelirsek… Kısa ama etkisi uzun süren, oldukça zarif bir eserdi. Yazar kitabı dört bölüme ayırmış ve her bölümde farklı bir hikâye aracılığıyla bizi tek bir sorunun etrafında dolaştırmış: “Acaba?”
Acaba söyleseydim…
Acaba sorsaydım…
Acaba yapsaydım…
Hayatımız boyunca zihnimizin bir köşesinde yankılanan bu sorular, hikâyenin kahramanları aracılığıyla cevap buluyor. Onlar, kendi yollarında bu “acaba”ların peşinden giderek bizlere aynalık ediyor.
Geçmişte ya da gelecekte farklı bir seçim yapsaydık ne olurdu diye sorduğumuzda ise karşımıza tek bir gerçek çıkıyor: Geçmiş de gelecek de bizi bugünkü hâlimize taşıyan duraklardan ibaret. Bu yüzden değiştirebileceğimiz tek şey, tam da şu anda olduğumuz kişi. Ve belki de en cesur adım, bunu kabullenmekle başlıyor.
