gülümsersv
@Glms
54 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Beni en çok etkileyen şey, Len’in kuşları sadece 'izlenecek birer canlı' olarak değil; aşkı, kıskançlığı, yası ve dostluğu dibine kadar yaşayan birer birey olarak görmesi oldu.
Savaşın gölgesinde bile doğanın cıvıltısına sığınan, kendi iç sesini dinlemekten korkmayanların mutlaka okuması gereken bir biyografik roman.
"Sani beni, ben kendimi anlamadan anlıyorlardı."
Reklam
Onlardan uzakta, Lauren Mauvignier’in zor okunan bir kitabıydı. Anlamakla anlamamak isteğimin arasında kaldığım bir roman oldu. Benden geriye “boşluğun karanlığı”...
Geber Aşkım (Die, My Love) filmi beni derinden etkilemişti; Robert Pattinson’ın oyunculuğunda tuhaf bir yumuşaklık, kırılgan bir denge vardı. Ancak kitabı çok daha sert. İçinde, insanın kolay kolay yüzleşemeyeceği bir psikoz hâline dokunuyor. Bu kitap için söyleyebileceğim: "İnsanın kendisiyle bile paylaşmaya utandığı türden bir acı."
Italo Calvino’nun Görünmez Kentler’ini üçüncü, dördüncü kez okuyorum; yine okumaya devam edeceğim. Her okuyuşumda yeni bir derinlik keşfettiğim bir kitap. İmgelerin dili aşan sarsıcılığı, doğrudan hislere dokunmasından geliyor. Kitabın son paragrafının hayat felsefemi özetlemesi ise bir rastlantı değil.
Bazı kitaplar sadece okunmaz, insanın içini açar, tam da böyle bir kitap benim için.
Yazarlığı öyle katman katman anlatıyor. Ama beni en çok etkileyen şey, yazmayı bir “çocukluk hali”ne yaklaştırması oldu.
Çünkü fark ettim:
Ben mandala çizerken o eski, çocukluğumdaki saf keşif duygusuna dönüyorum.
Zamanın akmadığı, sadece merakın konuştuğu o yere…
Belki de yazmak ve okumak benim için tam olarak bu yüzden mutluluk:
Çocukluğuma geri dönebildiğim tek yer olduğu için.
Reklam