gülümsersv
@Glms
55 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Italo Calvino’nun Görünmez Kentler’ini üçüncü, dördüncü kez okuyorum; yine okumaya devam edeceğim. Her okuyuşumda yeni bir derinlik keşfettiğim bir kitap. İmgelerin dili aşan sarsıcılığı, doğrudan hislere dokunmasından geliyor. Kitabın son paragrafının hayat felsefemi özetlemesi ise bir rastlantı değil.
Reklam
Bazı kitaplar sadece okunmaz, insanın içini açar, tam da böyle bir kitap benim için.
Yazarlığı öyle katman katman anlatıyor. Ama beni en çok etkileyen şey, yazmayı bir “çocukluk hali”ne yaklaştırması oldu.
Çünkü fark ettim:
Ben mandala çizerken o eski, çocukluğumdaki saf keşif duygusuna dönüyorum.
Zamanın akmadığı, sadece merakın konuştuğu o yere…
Belki de yazmak ve okumak benim için tam olarak bu yüzden mutluluk:
Çocukluğuma geri dönebildiğim tek yer olduğu için.
