Tüm insanlar aynıdır:Kendileri bir başkasının cebinden alırken yüzleri aydınlanır,gülümserler,ama kaybetme sırası onlara geldiğinde yastaymış gibi ağlarlar.
O elə hey təkrar edirdi: yazıq Evan! Bədbəxt sevgilim! Sən niyə öldün? Niyə o öldü? Niyə onun əvəzinə Alisiya ölmədi?
— Niyə onun əvəzinə Alisiya ölmədi?
— Hə, Vernon dayı belə dedi.
— Alisiya da onun dediyini eşitdi?
— Hə. Alisiya mənə bir söz pıçıldadı, heç vaxt onun sözlərini unutmaram. “O məni öldürdü”, — Alisiya belə dedi. — “Atam məni öldürdü.”
"Məni qəzəbləndirən bu insanların ikiüzlülüyüdür.Elə bir zamanda yaşayırıq ki,hamı ancaq pul və sərvət dalınca qaçır.Günümüzdə hər şeyə bir qiymət qoyublar.Şərəfə,məhəbbətə,qeyrətə,insana belə.İnsan artıq satılacaq mallarla eyni cərgədə dayanır."