Efendimiz (s.a.v.), bir gece Hz. Ali ile Hz. Fatıma (r.a.)’nın kapısını çalmış ve onlara:
– “Namaz kılmayacak mısınız?” (Buharî) buyurarak geceyi boş geçirmemelerini istemişti.
Diğer ashabına da:
– “Aman gece kalkmaya gayret edin! Çünkü o sizden önceki salih kimselerin adeti ve Allah’a yakınlıktır. (Bu ibadet) günahlardan alı kor, hatalara kefaret olur ve bedenden dertleri giderir” (Tirmizî) buyurarak onları huzurun kaynağına yöneltmek istemişti.
Bakın hidayet'in ne kadar büyük bir mükâfat olduğunu Ali'ye söyledi, ya dalalete vesile olmak? Benim yüzümden birisi İslâm'a küsse, benim yüzümden biri İslâm'a darılsa, benim yüzümden İslâm'a karşı önyargısı artsa ben nasıl bunun hesabını veririm Allah'a?
Muhammed Emin Yıldırım