İyi adamlar sessizce ölürken, kimse onların yüreğindeki boşluğun farkına varmaz.
İyi kadınlar ise, yanlış adamların balkonlarında, yanlış hayaller kurarak gökyüzüne bakar.
Bir yanda yalnızlık, bir yanda yanlışlık…
Ve ikisi de aynı acıyı taşır: Bir türlü tamamlanamamak.
Ama belki bir gün, gökyüzüne bakanlarla yalnızlıktan ölenler aynı yerde buluşur.
Ve o gün, ne yalnızlık kalır ne yanlışlık.
@JohnCConstantine
Kötü adamların balkonunda 1 dakika bile beklemiyoruz artık, iyi adamlara da kalbimiz sonuna kadar açık (kendini iyi sananlara değil gerçekten iyi olanlara :))
Kendimi nedense hep ağaçlara benzetirim köküm burda doğduğum büyüğüdüm yerde ama dalllarım gökyüzüne uzanıyor başka yerleri başka rüzgarları deneyimliyor bir noktada yalnızım tek bir ağacım ama ormansız başka ağaçlarsız da çok eksiğim
Anılar eğer acı verici ise onlarla yaşamak zordu. Tıpkı ayakkabında bir çakıltaşı ile dolaşmak gibi. Boyutu ne kadar küçük olursa olsun, o kadar çok huzursuz ederdi ki seni, şaşırıp kalırdın.