Açıkçası, insanlar niye adına aşk dedikleri bilmeceyi çözemiyorlardı. Bunca acıya, bunca cinayete, bunca intihara değer miydi bu ruh hali? Çünkü aşk fizikseldi, kimyasal değil.
Her şey sonsuza kadar sürecek diye bir şey yok ya. Her şey bir gün biter. Arkadaşlıklar biter, aileler dağılır, aşıklar ayrılır, hatta bazen insan kendinden uzaklaşır, yabancılaşır. Her şey bir gün sona erer.
Bazen insanlara verdiğim değerin karşılığını alamadığımı hissediyorum. Onlardan ciddi anlamda kat kat iyi olmama rağmen onlar kadar iyi hissedememi anlayamıyorum. Her kötü şeyin benimle ilgili olduğunu hissediyorum. Bazı şeylerin hep eksik kaldığını, ve benim gibi birinin bunları asla tamamlayamayacağını hissediyorum.