Havva
@Gonulbagim
Türkçe Öğretmeni
Lisans
177 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
#Bize Göre İnceleme#·144 syf.·Edebiyat & Roman
6/10
2026 3. kitabı
Bize Göre, Ahmet Haşim’in dünyaya ve sanata kendi penceresinden baktığı deneme ve gezi yazılarından oluşur. Haşim bu eserde okura yaklaşmaz; aksine mesafesini koruyarak düşüncelerini paylaşır. Onun için önemli olan çoğunluğun fikri değil, estetik duyarlılıktır.
Günlük hayat, edebiyat ve sanat üzerine yaptığı yorumlar kesin yargılardan çok sezgilere dayanır. Kalabalıklara ait olamama duygusu ve toplumun genel kabullerine karşı duruşu metinlerin temelini oluşturur.
Dili şiir diline göre daha sadedir.
Bize Göre, olay anlatan değil, düşünce ve ruh hâli aktaran bir eserdir. Bu yönüyle sabır isteyen ama derinlikli bir okuma sunar.
Bize Göre ve Bir Seyahatin NotlarıAhmet Haşim · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20241,804 okunma
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
#Anna Karanina inceleme#·1062 syf.·Edebiyat & Roman
9/10
Beğendi
·2026 2. kitabı
Öncelikle okumam bu kadar uzun sürdüğü için üzgünüm. Uzun sürmesi benim kişisel hayatımın gelişmeleriyle ilgili. Roman oldukça akıcı, dili sade, betimlemeler sizi anlatılanlara gözlemciymişsiniz gibi hissettiriyor. Tolstoy farkını her anlamda hissediyorsunuz.
Anna Karenina, benim için bir yasak aşk hikâyesinden çok, insanın kendi kalbiyle ve hayatla yaptığı yüzleşmenin romanı.
Anna’yı okurken onu ne tamamen suçlayabildim ne de bütünüyle savunabildim. Daha çok, sevilmek isterken yalnız kalan bir kadının yavaş yavaş tükenişine tanık oldum.
Anna’nın Vronski ile yaşadığı aşk tutkulu ama huzurlu değil. Bu ilişki, ona mutluluk getirmekten çok, toplumdan dışlanmanın ve içsel güvensizliğin yükünü taşıyor. Roman boyunca Anna’nın asıl mücadelesi aşkla değil; yalnızlıkla...
Levin ve Kitty ise romanın başka bir yüzünü gösteriyor. Onların ilişkisi büyük tutkularla değil, emekle, sabırla ve birlikte büyümekle ilerliyor. Levin’in içsel sorgulamaları ve Kitty’nin zamanla olgunlaşan sevgisi, aşkın sessiz ama sağlam bir biçiminin de mümkün olduğunu hissettiriyor.
Tolstoy, bu iki ilişki üzerinden aşkın tek bir yolu olmadığını anlatıyor. Biri yakıcı ve yıpratıcı, diğeri sade ama güvenli. Roman bittiğinde aklımda kalan şey, kimin daha “haklı” olduğu değil; hangi aşkın insanı hayatta tutabildiği sorusu oldu.
Anna Karenina, aşkın değil; seçimlerin ve bu seçimlerin yalnız bırakıldığında nasıl ağırlaştığının romanı.
#Rüveyda incelemesi #·136 syf.·Şiir
10/10
2026 1. kitabı
Rüveyda, Nurullah Genç’in aşkı sessizce anlatan şiir kitabıdır. Bu şiirlerde sevda, coşkulu bir tutku değil; sabırla taşınan, incitmekten korkan bir duygudur. Şair, kavuşmaktan çok bekleyişi, söylemekten çok susmayı ön plana çıkarır.
Sade ama derin diliyle Rüveyda, aşkı bir emanet gibi görenlerin kalbine dokunur. Gürültüsüz, masum ve içten bir sevdanın şiirlerle ifadesidir.
Yazarından imzalı olan Rüveyda benim için bir kitaptan daha fazlası... 
Nurullah Genç
Nurullah GençKasâme #inceleme#·240 syf.·Edebiyat & Roman
10/10
Beğendi
·2025 21. kitabı
Kasame: Şerri Hukuka göre faili mechul cinayetlerde maktülün katilini bulmak amacıyla maktülün bulunduğu yere yakın oturan elli er kişinin dinlenilip cinayeti işlemediğine ve işleyeni görmediğine dair yemin ettirilmesine dayanan bir hukuk terimi.
Gülfem Pamuk’un Kasâmesi, bana sanki bir mahkeme salonunun ağır, basık havasında otururken, bir yandan da kalbimin çarpıntısını sayıyor gibi hissettirdi. Kitap, sadece bir dava hikâyesi değil; adaletin, vicdanın ve susmanın ağırlığını tarttıran bir metin.
Pamuk, dili öyle bir işliyor ki, karakterler konuşmasa bile bakışlarından, duruşlarından, hatta cümlelerin arasındaki boşluklardan bile bir şeyler duyuyorsunuz. Kasâme, okura “gerçek” ile “doğru” arasındaki ince, çoğu zaman acımasız çizgiyi sorgulatıyor.
Beni en çok etkileyen, olayların dramatik kısmından çok, insanların iç hesaplaşmaları oldu. Çünkü kitabı okurken fark ettim ki, bazen en sert yargı, mahkeme kararında değil; insanın kendi vicdanında veriliyor.
Son sayfayı kapattığımda kendimi tuhaf bir sessizlik içinde buldum. Öyle bir sessizlik ki, sanki içeride hâlâ bir dava sürüyor, hâlâ bir tanık konuşacak, hâlâ bir yemin bozulacak gibi.
Kasâme bana şunu hissettirdi: Adalet dediğimiz şey, bazen kanun kitaplarının tozlu satırlarında değil, insanın kendi yüreğinde başlıyor ve orada da bitiyor.
Bazen ben biliyordum diyeceğiniz bazen de şok olacağınız harika bir kitap. Uzun zamandır ilk defa bir kitabı elimden bırakamadım, bırakmak istemedim.
Kitapla ve adaletle kalın.
Ah Havva! Yine de içimde sızısın:( Gülfe 
Gülfem Pamuk Gülfem Pamuk
Gülfem Pamuk Gülfem Pamuk#inceleme#·272 syf.·Edebiyat & Roman
7/10
Beğendi
·2025 18. kitabı
"Ben keyif aramıyorum. Tanrıyı istiyorum, bir şiir istiyorum, gerçek tehlike istiyorum, özgürlük istiyorum,iyilik istiyorum, günah istiyorum."
Cesur Yeni Dünya – Modernliğin Gölgesinde Kayıp İnsanlık
Aldous Huxley'nin Cesur Yeni Dünya adlı eseri, yalnızca bir distopya romanı değil; aynı zamanda insan ruhunun, özgürlüğün ve bireyselliğin gelecekte nasıl sistematik bir şekilde bastırılabileceğini gösteren karanlık bir kehanet gibi. Kitabı okurken sık sık şu soruyla karşı karşıya kaldım: Konforun, huzurun ve düzenin bedeli gerçekten bu kadar ağır mı olmalı?
Huxley’nin yarattığı dünya başta çekici görünüyor: Hastalık yok, savaş yok, herkes mutlu… Ama bu mutluluk, iradenin ve düşünmenin yokluğu üzerine kurulmuş. İnsanların nasıl üretildiğini, nasıl sınıflandırıldığını, nasıl “şartlandırıldığını” okudukça, içimde bir sıkışma hissettim. Herkes yerini biliyor, sorgulamıyor ve mutsuzlukla hiç tanışmıyor. Ancak insan, acıyı da mutluluğu da hissetmeden gerçekten “yaşayabilir” mi?
En çok etkilendiğim karakter, kuşkusuz “Vahşi” John oldu. O, hem bizim dünyamızı temsil ediyor hem de sistemin içinde boğulmuş insanlara bir ayna tutuyor. Onun çektiği ikilemler, sistemin sunduğu yapay huzur ile insan doğasının içsel çatışmaları arasında kalmamızı sağlıyor. John’un "gerçek" duygular uğruna acıyı bile seçmesi, insanlığımızı tanımlayan en güçlü detaylardan biri bence.
Huxley’nin dili zaman zaman teknik, ama düşündürücü. Kitabı okurken sadece kurgu bir evrende kaybolmuyorsun; aynı zamanda bugünün dünyasına da eleştirel bir gözle bakmaya başlıyorsun. Modern toplumun teknolojiyle kurduğu ilişkide, bireysel özgürlüğün nasıl eriyip gittiğini fark ettikçe kendime şu soruyu sordum: Biz de farkında olmadan “şartlandırılıyor” olabilir miyiz?
Sizleri bu düşünce ile bırakıyor, iyi ki kitaplar