Göz de
@Goziko
İnstagram Hesabım : tolstoyun_biskleti
Kâtip
1994
28 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Bir ömre kaç yaşam sığar? Bir, üç, beş? Romain Gary bir ömre iki yaşamı öyle güzel sığdırmıştı ki yolun sonuna kadar kimse bir şey fark etmemiş. Üstüne üstlük bu bir ömürde yapmadığı şey de yok gibi; yazdı, film çekti, diplomat olarak çalıştı, konsolosluğa kadar yükseldi, İkinci Dünya Savaşı sırasında savaş pilotluğu bile yaptı! Yazarımızın asıl ismi Romain Kacew; yazarlığa başlamasının asıl sebebi ise onu binbir zorlukla yetiştiren annesi ve Romain'in annesini mutlu etme arzusu. Yazarlığa başlaması gazetelere yazdığı küçük öykülerle başlamış fakat kendisinden ucuz ve derinliksiz öyküler istenilmesi onu bu işten soğutmuş, hukuk fakültesini bitirmiş ikinci dünya savaşı sıralarında hem yazarlık hem de diplomatlık yapmıştır. Benim Romain Gary'nin yaşam öyküsünde en çok etkilendiğim kısım yazarın kendi ismi ile çıkardığı Cennetin Kökleri romanıyla Fransa’nın en prestijli edebiyat ödülü Goncourt Ödülü’ne layık görülüp, daha sonra çıkardığı eserlere eleştirmenlerin acımasız yorumlar yapmış olması ve Romain Gary'nin edebiyat dünyası ile dalga geçerek (benim yorumumla tabi) Emile Ajar takma ismi ile yeniden yazması ve her yazarın hayatı boyunca bir kez alabildiği Goncourt Ödülü’nü Emile Ajar adıyla ve Onca Yoksulluk Varken romanıyla ikinci kez kazanması :) Bütün bu serüvenin ardından hayatının aşkının şüpheli intiharından sonra depresyona giren ve ölümüne kadar Emile Ajar’ın kimliğini gizlemeyi başarmış olan Romain Gary arkasında her şeyi açıklayan bir de intihar mektubu bırakarak intihar ederek yaşamına son vermiştir. Mektup şöyle bitmektedir: “Çok eğlendim, teşekkür ederim. Hoşça kalın.”
Gelelim kitabımız Beyaz Köpek'e .. Kitap Romain Gary'nin otobiyografik denilebilecek bir kitabı .. Kapısına gelen "siyahi" insanlara saldırmak için özel olarak yetiştirilmiş bir köpeği
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Leyla'nın EviEdebiyat
"İnsanlar yaşlanıyordu, bunun ayrıcalığı yoktu ama yaşlanan insanların bir kısmı olgunlaşmış olarak, bir kısmı ise olgunlaşmadan ölüyordu."
Zülfü Livaneli'nin okuduğum her kitabında toplumun kanayan bir yarasına parmak bastığını görmüş biri olarak, bu kitapta o konuda biraz hayal kırıklığına uğradım. Konu biraz basit ve yavan kalmıştı fakat yine de olay örgüsü ve karakterler beni etkiledi diyebilirim. Livaneli'nin kitabı yazma fikrinin çıkış noktasını anlattığı ilk iki sayfada yer verilen metni okurken birebir gözümde canlandırdım. O kadar güzeldi ki .. Tasvirleri, betimlemeleri derken kendimi o vapurda o insanların arasında hissettim .. :) Tabi bu metin romandan bağımsız yazılmış onu da belirteyim. Tekrar kitaba gelecek olursak genel itibari ile beğendiğim bir okuma oldu, zaten kitabı çapraz okuma yaptığım hafta uyku kitabı olarak seçmiştim hiç zorlanmadan ve keyif alarak okudum. Hikaye Boğaziçi'nin güzel yalılarından birinde oturan eski bir Osmanlı paşasının torunu Leyla Hanım'ın evini zengin bir bankacının devralması ve Leyla Hanım'ı kapı dışarı etmesi ile başlıyor.. Leyla Hanım birdenbire kendisini İstanbul'un kanı hızlı akan Cihangir semtinde, çocukluğunu bildiği Yusuf'un ve isyankar kız arkadaşı Roxy'nin yanında buluyor ve hayatın kendine yabancı olan başka bir boyutuna adım atıyor.. Dili akıcı, okuması kolay bir kitaptı. Okuyacak olan herkese şimdiden keyifli okumalar :)
Kitabı henüz bitirdim ve etkisinden uzun süre çıkamayacağım kesin. Kanserden vefat eden teyzemin yanında Onkoloji servisinde refakatçi olarak çok kez kaldığım için hastane ortamına, gecelerine, sohbetlerine az çok vakıf biri olarak kitabı okurken zihnimde direk o anılar canlandı. Ülker Abla beni hem güldürdü hem ağlattı ama her şeyden önemlisi HİSSETTİRDİ... Hatta dün akşam iş çıkışı durakta beklerken yanımdan Ülker Abla geçmiş gibi hissetim :) Kitaba gelecek olursak konusu eşi tarafından şiddet gören bir kadının hastane koridorlarında kendine bir hayat kurması, daha doğrusu hayatta kendine iyi kötü bir yer edinebilme mücadelesi antılıyor. Diğer kitaplarını okuyanlar zaten bilirler ama bilmeyenler için MUTLAKA OKUMALISINIZ ..
BAŞYAPIT !!!
Kitap hakkında sayfalarca yazsam yine de yetmeyecekmiş gibi bir his … Derinden sarsıldım, hissettim, sorguladım … Çehov’un en güzel öyküsü desem haksızlık etmiş sayılmam umarım. Kitapta neredeyse her cümlenin altını çizdim. Özellikle adalet ve yargıyla alakalı bir bölüm vardı ve günümüzle bire bir aynı idi. Kitabı bitiyor fakat sorgulama kısmı bitmiyor .. Tek kelime ile müthişti ….
Polisiye bir mit olsaydı tanrısı Agatha olurdu heralde :) Sonunda gerçekten çok şaşırdım ... Ustaca kurgulanmış bir roman. Genelde polisiye kitaplarında az çok bir tahminim olurdu ve de tutardı. Bu kitapta öyle bişey olmadı ... Soluksuz okunacak bir kitap herkese tavsiye ediyorum
