"Ben beyzade, kişizade,
Her türlü derdden topyekûn âzade
Hani şu ekmeği elden, suyu gölden.
Durup dururken yorulan
Kibrit çöpü gibi kırılan
Yalnız san'at çıkmazlarında başını kaşıyan
Artık otlar göstermelik atlar gibi bedava yaşayan
Sen benim mihnet içinde yanmış kavrulmuşum
Netmiş neylemiş nolmuşum.
Cömerd ırmaklar gibi gürül gürül
Bahtın karışmış bahdıma çok şükür.
Yunmuş, yıkanmış adam olmuşum."
"Hani şiir okumayı, hikâye okumayı boş bir iş, sayıp da kendilerine yakıştıramayan kimseler vardır, siz onlar arasında başkalarını anlayan, başkalarının dertlerine, kaygılarına ortak olan birini gördünüz mü hiç?"