-Sen insanlara baktığın zaman üniformalar, bayraklar ve din görüyorsun!
-Peki, sen ne görüyorsun bakalım?
-İnsan, sadece insan. Seven, acı çeken, acıkan, üşüyen, korkan bir insan.
Askerlerin çatışmalarda neler yaşadığını gerçekten bilmek istemiyoruz. Toplumda kaç çocuğun saldırıya uğradığını ya da cinsel tacize maruz kaldığını ya da kaç çiftin ilişkileri sırasında şiddete maruz kaldığını gercekten bilmek istemiyoruz. Aileleri,kalpsiz bir dunyada guvenli sığınaklar olarak görmeyi;ülkemizin aydın,uygarlasmis insanlardan oluştuğunu düşünmek istiyoruz. Zulmün yalnızca Dardır ya da Kongo gibi uzak yerlerde olduğunu düşünmek istiyoruz. Acıya tanıklık etmek dayanilmazdir.