Şimdi ölümler çok zor. Öleyim desen de ölemiyorsun. Koca koca hastaneler kurmuşlar, içi doktor dolu. Biri geliyor biri gidiyor. İnsanı yaşatmak için uğraşıyorlar. Geçen Hülya'yla hastaneye gittiydik, koridorda beklerken onu düşündüm. Bir hastane dolusu ihtiyar var, hasta var. Hepsinin
yanında ya kızı, ya oğlu, ya gelini. Düşündüm, dedim şu insanların
kaç tanesi yaşamak istiyor acaba? Kaç tanesi gerçekten iyileşmek istiyor? Kendime bakıyorum habire ilaç alıyoruz, habire tetkik, röntgen, bilmem ne... La sizin paranız var diye,
benim ölümüme neden mâni oluyorsunuz? Salın yaşlıları, rahat
rahat kapalım hastalığı, temiz temiz ölüp gidelim.