S
@Gsemab
Ama önce sen kendini inşa etmelisin, dimdik bir beden ve dimdik bir ruh ile.
6/10
2021 23. kitabı
Kitap en başta çok şiirsel başladı. Her şey oldukça güzel gidiyordu ancak dikkatle okumama rağmen olaylar arasında bazı kopukluklar olduğunu farkettim. Bu kopukluklar okumaya odaklanmamı zorlaştırdı. Zihnimde derin boşluklar oluşturdu. Gatsby'i daha yakından daha derinden tanımayı ve kendi gözünden bu hikayeyi okumayı çok isterdim. Bu hikayede altın mesaj her şey olduğu anda kıymetli çünkü her insan değişmekte, değiştikçe duygu ve düşünceleri de haliyle durgun kalmamaktadır. Bu nedenle geçmişi geri getirmeye çalışmak çoğu zaman beyhude bir uğraştır. Evet geçmiş elimizi uzattığımızda dokunacak kadar yakın durabilir ancak gerçekler farklıdır. Geçmiş o anda değerliydi bir daha aynı değerde olması büyük bir şans olurdu :) Bazen öyle hayallere öyle derinden bağlanırız ki onun zaman içinde çoktan eriyip gittiğini ya da belki de hiç olmadığını görmekte zorluk çekeriz. İşte Gatsby de zamanla maddi açıdan güçlenmesine karşın masum duyguların özlemi içindedir ve kaçırdığı kaybettiği her şeyi geri almak istemektedir. Fakat bazen bırakmak en doğru olandır. Gatsby, sen çok muhteşemsin kitabında böyle olmasını çok isterdim. Değişik boşluklarla dolu bir kitaptı. Bunu görmezden gelebilirim derseniz okumanızı tavsiye ederim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Doktor maddi acıların müthiş olduğunu söylüyordu ki bu bir gerçekti. Ama manevi acıları maddi acılarından daha korkunçtu. Çektiği ıstırabın asıl sebebi de buydu."
Sayfa 80
İvan İlyiç·88 syf.·Edebiyat
8/10
2021 71. kitabı
Kitabın aslında büyük bir bölümünü felsefe şeklinde olmasını bekliyordum ancak büyük bir kısmı bir insanın sadece sıradan yaşantısını anlatıyor daha sonra o sıradan yaşantı büyük iç hesaplaşmasına dönüyor. Yaşadığı hayatı o zamana kadar hiç sorgulamamış olmasına karşın son bölümde İvan ilyiç kendine şu soruyu soruyor: "Acaba bu hayatı yaşanması gerektiği gibi mi yaşadım, doğru şekilde mi yaşadım? Ya doğru yaşamadıysam?" Kitapta geçen şekliyle şöyle : "Ya bütün hayatım, yaşadığım bilinçli hayat gerçekten gerektiği gibi değil idiyse?"
Bir de karakteri baştan sona kendi bakış açısından okumayı isterdim. Böyle kitaplar daha çok hoşuma gidiyor çünkü karakterin derinliği bu şekilde bana daha çok geçiyor.
Beni en çok etkileyen kısmı ise ölümü mantık kitabında geçen şekliyle açıklayıp ardından gayet insani bir şekilde duygusal açıdan buna cevap vermesi.
"Gaius bir insandır. İnsanlar ölümlü olduklarına göre Gaius da ölümlüdür." şeklindeki önermeye karşılık İvan ilyiç şöyle yanıt veriyor: "Gaius, Vanya'nın o kadar sevdiği çizgili lastik topun kokusunu bilir miydi? Gaius onun gibi annesinin elini öper miydi? Annesinin ipek elbisesi Gaius için böyle tatlı hışırdar mıydı? Pravovedenniye okulunda börek yüzünden başkaldıran Gaius muydu? Aşk duygularını hisseden Gaius muydu? Gaius onun gibi duruşma idare edebilir miydi? Gaius gerçekten ölümlüdür, onun ölmesi kabul edilebilir. Ama ben Vanya, İvan İlyiç, ben başkayım! Bütün duygularımla, düşüncelerimle ben başkayım!"
...