Burada yapay kibarlıklar ya da dünyanın akıl sır ermeyen kurallarına göre yaşama zorunluluğu yoktu artık. Körlük ya da var olmayan bir tümörden kaynaklanan ağrılı kasılmalar ortaya çıktığında kimse "insanlar ne der"," Cici Kız ol "ya da "kuruntu etme" demeyecekti
Gizliden gizliye düşünmenin dışında, kendilerini hiçbir zaman ayrıksı ya da tuhaf olarak nitelemeye cesaret edemeyen kişilere göre özgürlük, çılgınlık, kaçık, çatlak daha ciddi boyutlarda da deli anormal dengesiz ve aklını oynatmış biri olma özgürlüğüydü.. bu özgürlüğü kullanma ayrıcalığı konusunda da bir Hiyerarşi vardı.
Hiçbiri benden özür dilemedi, bir bile.. ne öyle duygusuzca içime girdikleri için, ne bütün o sancıları çekmeme ve bundan utanç duymama neden oldukları için, ne de benimle alay edercesine bu kadar uzun bir süre ve bu kadar aptalca yalan söyledikleri için.. bu yaptıkları için Onları bağışlamamı hiçbir zaman istemediler benden. Ben de onları hiçbir zaman bağışlamadım.