Yeni Dünya'dan Eskisi'nin acılarını unutturmanın ötesinde şeyler bekleniyordu. Bir tanrıtanımazın "sen yoksun ve ben senden nefret ediyorum" demesi gibi..
Yıllarca beyniyle komut vermeyi hiç akıl edemediği sözcükler öylece ağzından çıkıvermişti hep. Kimi zaman içini bir duygunun sardığı olurdu. Bu duygu söze dökülür ama altında yatan ve dünyayı ikna etmeyi sağlayabilecek mantık suskun kalırdı. Ve bu nedenle kendi arzularına olan inancını yitirmişti.
"Tanrım bu gece çok güldüm. En son ne zaman bu kadar eğlenmiştim acaba" dedi. Ardından da "gerçekten bu kadar uzun zaman mı oldu? Yıllar mı oldu?" dedi.