İnsana en çok merhamet yakışıyor. Bence merhamet acımak değil, acıtmamak olmalıdır. Acıma yukarıdan aşağıya olan bir duygu, merhamet ise, yatay bir duygu.
Ya Allah (Yaratan)
Ya Rahman (Rahmet eden)
Ya Rahim (Acıyan, merhamet eden)
Ya Melik (Hükümdar, evrenin gerçek sahibi)
Ya Kuddüs ( Maddi ve manevi kirlerden temizleyen)
Ya Selam (Her türlü tehlikeden koruyan)
Ya Mümin (Koruyan)
Ya Müheymin (Gözeten ve koruyan)
Ya Aziz (Yenilgiye uğramayan)
Ya Cebbar (İstediğini zorla yaptıran) Ya Mütekebbir (Sonsuz büyük)
Ya Halık (Yaratıcı)
Ya Bari (Yaratan)
Ya Musavvir (Şekillendiren)
Ya Gaffar (Çok affeden)
Ya Kahhar (Kahreden)
Ya Vehhap (Karşılıksız bolca veren)
Ya Rezzak (Rızıklandıran)
Ya Fettah (Açan, genişlik veren)
Ya Alim (Her şeyi çok iyi bilen)
Ya Kabid (İstediğinin rızkını daraltan)
Ya Basit (İstediğinin rızkını geliştiren)
Ya Hafid (Perişan eden, alçaltan)
Ya Rafi (Yücelten, yükselten)
Ya Muizz (İzzet veren, yükselten)
Ya Müzill (Zillet veren, alçaltan)
Ya Semi (Her şeyi işiten)
Ya Basir (Her şeyi gören)
Ya Hakem (Hükmeden, hakkı yerine getiren)
Ya Adl (Çok adaletli) Ya Latif (Kulun istek ve ihtiyaçlarını veren)
Ya Habir (Her şeyden haberdar olan)
Ya Darr (Zararlı şeyleri yaratan)
Ya Nafi (Faydalı şeyleri yaratan)
Ya Nur (Evreni nurlandıran)
Ya Hadi (İstediği kulunu doğru yola ileten)
Ya Bedi (Örneksiz yaratan)
Ya Baki (Varlığının sonu olmayan)
Ya Varis (Bütün servetlerin gerçek sahibi)
Ya Reşid (Doğru yola ulaştıran)
Ya Sabur (Sabreden)