Gülçin

Bu ataerkil enlemlerde derler ki, çocuklar ağlıyorsa korkacak bir şey yoktur, ama yetişkinler ağlıyorsa- o zaman vardır. Ya aynı anda hem çocuk hem yetişkinsen ve babanın olduğunu daha yeni öğrenmişsen…
Sayfa 20·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Bizi çocuk olarak hatırlayan son kişi de gittiğinde hâlâ var olduğumuz söylenebilir mi?
Sayfa 17·Kitabı okudu
Edebiyat
Ölümden söz ederken aslında neden söz ederiz? Aramızdan ayrılan kişiden mi, yoksa kendimizden mi? O denli yok ki, her boş ânı yokluğuyla dolduruyor.
Sayfa 17·Kitabı okudu
Alıntı
Çiçekler aslında ölülerin gizli periskopları değil midir? Acaba ölüler dünyayı toprağın altında çiçeklerin saplarından mı izlerler?
Sayfa 16·Kitabı okudu
Edebiyat
Zamanın ya da kaderin (ya da gelecekte gizlenen o şeye ne dersek diyelim), kulaklarına buyur ettiği kelimeler tuhaftır.
Sayfa 14·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam