Ezgi Gül
@Guling
7 okur puanı
Mart 2026 tarihinde katıldı
“Prenses korku içinde babasının hemen yanı başındaki parlak gözlerine bakıyordu. Yüzünde yer yer kırmızı lekeler belirmişti. Hiç bir şey anlamadığı ve çok korktuğu öyle belliydi ki , bu korku yüzünden babasının daha sonra söyleyeceği sözler ne kadar açık olursa olsun onları gene anlayamayacaktı. Bu işte suç öğretmende mi yoksa öğrencide miydi, bunu kestirmek zordu. Yalnız her gün aynı şey oluyordu, prensesin gözleri bulanıyor, genç kız hiç bir şey göremiyor,işitemiyor, yalnız babasının kupkuru, sert yüzünü yanı başında görüyor, nefesini , kokusunu duyuyor ve bir an önce çalışma odasından çıkıp gitmekten, problemi kendi odasında rahatça çözmekten başka bir şey düşünmüyordu. İhtiyar çileden çıkıyor, gürültüyle koltuğunu bir ileri bir geri çekiyor, öfkeye kapılmamak için kendini tutmaya çalışıyor ; ama her seferinde öfkelenerek genç kızı azarlıyor, bazen de defteri elinden fırlatıyordu. Prenses yanlış karşılık vermişti, prens defteri iterek ne aptal şeysin sen diye bağırdı.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İletişim yayınları , 1. Cilt
“Ama nüfuz denilen şey, tümüyle kaybolması istenmiyorsa rastgele harcanmaması gereken bir sermayedir.”
