MelekMısır
@Gulishimay
güzgeldiömürhanim...
IGU
34 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Merhaba...
Kitap bitti ve içimde kitabın bitmesiyle başka sayfalar açıldı. Empati yapmanın en acı halini tattım.
Ekonomik buhran ve beraberinde gelen yolculuk, açlık, sefalet,,,
bu buhranın nedeni ise;
"Neden, derinde ve basit: Neden, midedeki açlık. Milyonlarca kez büyütülmüş açlık; bir tek insandaki açlığın, neşe açlığının ve biraz güven açlığının milyonlarca kere büyütülmüşü..."
ve hırs...
JOAD AİLESİ... yokluğun içindeki umutlarına hayran olunası insanlar. Bayan Joad (anne) benim annem, senin annen. Evde iyi beslenmesi gereken hamile bir kadın, okula gitmesi gereken iki çocuk, çalışmak için gece gündüz iş arayan ailenin diğer üyeleri ve kendi toraklarında ölmek isteyen babaanne ve dede... Ama hepsi
bütün bu sayılanlardan yoksun ve çaresiz...
İnsanlardan çektikleri yetmezmiş gibi sanki bütün dünya onları sınıyor, sanki güneş olması gerekenden daha yakar ve yağmur dereleri taşırırcasına yağar.
Ölüme bu kadar yakın bir o kadar da yaşamak için direnen güzel insanlar...
Kitap için çokta söylenecek bir söz yok aslında .insanın içine işleyen bir hikaye...
Hayranlık ve hayret içinde...1000Kitap
Livaneli... Okuduğum ilk kitabı fakat bundan sonra kütüphanemin en güzel köşesine bütün kitaplarını yerleştireceğim... Basit bir dille yazıldığını düşünen varsa okudukça derinleşen cümlelerle ters köşe olmaktadır.Spoiler içermemesi için detay vermeyeceğim fakat okumaya başlayıp katil zaten belli diye bırakmayın çünkü hiçbir şey göründüğü gibi değil. Gazeteci kızın merakıyla benim merakım yarışır şekilde bitti kitap.Ah Mehmet, bu kadar dış dünyaya kendini kapatacak şekilde acılar çekmek, tek kurtuluşu aşık olup mutlu olmasıyken oradanda bi darbe yiyerek kendisini bu hayata tamamıyla kapatmak.
"Ama inan bana, insanların çoğunun ruhu, bedeninden önce çürür..."
Ruhu yok olmuş birinin günlüğünü okumak ancak bu kadar güzel olabilirdi... 
Kardeşimin Hikayesi
Kardeşimin HikayesiKıyaslama ile ilerlediğim bir kitap. Bir tarafta sonsuz sevgi ile büyürken aç olduğunu bile unutan Dickon, diğer tarafta bir sürü hizmetçilerle büyüyen fakat sevgisizlikten, mutsuzluktan hep hastaymış gibi hisseden Colin ve Mary...
Açıkçası Mary ve kitapla ilgili düşüncelerim, devamı hakkındaki fikirlerim daha farklıydı. Kitabı memnuniyetsiz bir tavırla okumaya devam ederken farkettim ki alışılmış hikayelerin ve karakterlerin biraz da olsa dışında ilerleyen hikayede buldum kendimi. iyi ki devam etmişim diyelim. Ara Ara çocuk kitabı okuyorum hissi geliyor okurken, oldukça basit bir şekilde yazılmış.
Ama gizli bahçenin de, yüz kapılı köşkü biraz daha içsel olarak yorumladığınız da olay farklılaşıyor.
Yazdıklarımdan da anlaşıldığı üzere kitabı beğenip beğenmediğimi anlamadım henüz. Karışık bir kafayla kapatıp rafa koydum kitabımı:)
Ama kitaptan çıkardığım ders, aldığım not, ya da beni silkeleyen durum çok güzel. Sevgi varsa, olduğun yerde dinleniyorsan, dışlanmıyorsan, yargılanmıyorsan, suçlanmıyorsan, kendini yük gibi hissetmiyorsan ne yediğinin pek de önemi yokmuş. Ruhu doymuş bir insanın karnı kuru ekmek ile bile doyuyormuş.
" Bu kitaplar, körlerin gözlerini açar, ruhu tamamen körleşmemiş kimseyi utancından kızartır."
Kitabın içinden minik bir alıntı fakat kendine yapılmış övgüdür aslında.
Beğenmekle kalmayıp silkelendim resmen kitabı bitirdiğimde. Yarım kalmış veya hiç paylaşım yapamadığım alıntılarım oldu, altını çizmekle yetinebildim bazılarıyla malesef...
Ama her satırı, her sayfası birer nasihat gibi ya da tokat diyelim, Tavsiye konusuna gelecek olursak herkes okumalı kısmını itelemekle beraber okuyan herkes etrafına okutmalı, tavsiye etmeli, anlatmalı, altını çizip paylaşamadıklarını sesli bir sekilde etrafındaki insanlara bizzat kendi okumalı...
Abdullah'ın kızı Peri'de hem yaşam, hem de düşünce olarak kendimi gördüm ve okurken ikimiz için yandı yüreğim. Hicbir zaman unutamayacağım bir karakter olarak kalacaktır. Kitaba gelecek olursak da bitmeye yakın yalnız kalmaya özen gösterin zirâ kendinizi tutamaya bilirsiniz. Farkında olmadan kendini bir yerlere ait hissedememek, buna da anlam verememek, diğer yandan ömür boyu özlem çeken bir ailenin yasamina sahitlik etmek okur icin keyif verici fakat insan içinde tutuşan ateşe hakim olamiyor malesef. Bu da kesinlikle yazarin olağanüstü yeteneği ona çıkıyor. Çok çok güzel bir hikaye... Bazı kitapları bitirdikten sonra kocaman bir "iyi ki okumuşum" cümlelerini kurarken bulur kendini insan. Bu kitap tam da öyle.
IYI KI OKUMUSUM
