Güllü Koğu

Güllü Koğu
“Oku, şayet sana hisli bir yürek lazımsa...”
Bir tanem! Son mektubunda: “Başım sızlıyor yüreğim sersem!” diyorsun. “Seni asarlarsa seni kaybedersem;” diyorsun “Yaşayamam!” Yaşarsın karıcığım, Kar bir duman gibi dağılır hatıram rüzgarda; Yaşarsın, kalbimin kızıl saçlı bacısı En fazla bir yıl sürer yirminci asırlarda ölüm acısı Ölüm bir ipte sallanan bir ölü. Bu ölüme bir türlü razı olmuyor gönlüm. Fakat emin ol ki sevgili; Zavallı bir çingenenin Kıllı, siyah bir örümceğe benzeyen eli Geçirecekse eğer ipi boğazıma, Mavi gözlerimde korkuyu görmek için boşuna bakacaklar Nâzıma! Ben, alaca karanlığında son sabahımın Dostlarımı ve seni göreceğim, ve yalnız Yarı kalmış bir şarkının acısını toprağa götüreceğim... Karım benim! İyi yürekli, altın renkli, Gözleri baldan tatlı arım benim; Ne diye yazdım sana istendiğinin idamımın, Daha dava ilk adımında Ve bir şalgam gibi koparmıyorlar kellesini adamın. Haydi bunları boşver Bunlar uzak bir ihtimal. Paran varsa eğer bana fanile bir don al Tuttu bacağımın siyatik ağrısı.
Sayfa 33 - YKY·Kitabı okudu
Şiir
Reklam
Bu şehir laubaliliğin, kötülüğün, ikiyüzlülüğün kaynaştığı bir şehir. İyi insanları yok mu? Dolu. Ama nasıl çekilmişler, nasıl ürkmüşler, nasıl kapanmışlar bir yere? Neredeler?
Edebiyat
Gülerek, sohbet ederek dalgalanan bir insan kalabalığının ortasında ben kendimi arıyordum, içimdeki o yetik insanı arıyordum...
Sayfa 36·Kitabı okudu