Yusuf Atılgan’ın okuduğum ilk kitabı ve ilk 50 sayfasını iki defa okumak zorunda kaldım.
İlk başlarında neyin neden nasıl olduğunu oturtamıyorsunuz ama Sonra hepsi yerli yerine oturuyor.
Aylak Adam’ın bakış açısı ve hayata karşı sergilediği tutum sizi belki kızdırabilir belki de kendinizden birşeyler buldurabilir ben daha çok birşeyler buldum diyebilirim. Bazen Aylak Adam’a kızdığım bazende istemsiz bir merhamet duyduğum yerleri çok oldu.
Okuduktan sonra hüzünle başlayan kitabın mutlulukla biteceğini düşünmüştüm takii;
Sustu, bundan sonra kimseye ondan söz etmeyecekti. Biliyordu; anlamazlardı. Cümlesinin son sayfa olduğunu fark edince Aylak Adam’a bir daha üzülmüştüm....
Özetle;
Yazar kitabında sevgiye aç baba sevgisi görmemiş deyim yerindeyse kadın düşkünü bir babasının olmasını kendine hiç yediremeyen ve babasına benzemek istemeyen bir adamın hayatı boyunca tanımadığı bir aşkı/ kadını arayışından bahsediyor.
Okuduğunuzda seveceğinize ve kendinizden birşeyler bulacağınıza inanıyorum...