BELİNAY
Bahtımın saadet kapılarını aralayıp gönlüme misafir geldi
Ellerinin kutsallığı ile her yanı bahar bahçe eyledi
Lütfunun verdiği sevinç, kahrını da padişah etti
Bir çift göz ile bir hayatı mukaddes eyledi
Ehemmiyette hissettirirdi ; dokunuşu, bakışı
Çocukça sevinçlerimize ruhlarımız da şahitlik etti
Gülüşü ; yolsuzlara yol, şifasızlara şifa...
Zemheri bir bedeni mevsim-i Gülizar eyledi
Leylak çiçeğini kıskandıran alelade kokusu
Peşinden koşturur en heybetli bülbülleri
Bir bülbül ki kokusuna delice sarhoş
Erbain de bile bekler esip gelmesini
İliklerime değin beni ıslatan bu yağmur
Gün gelir güneşi ile bahara kavuşturur
Sevginin en masum hâli olan çiçekleri
Başına bir taç edip seveceğim seni
Narin dokunuşu parmak uçlarından
Ab-ı hayat mıdır gözlerinin yeşilliği ?
Sevgilim; sevgimin mabedisin uzaklardan
Dokunmadan , sarılmadan ,aşkına mütedeyyin
Alacakaranlıkta, kuytu bir ormanda...
Ayın göle yansımasıdır yüzünün ışıltısı
Güneşin ilk ışıkları ile kaybolacak ışıltın
Hangi bulutun ardına saklanır şimdi