" Bir akşam Yani'nin Yeri'nde Füsun'un karşısında oturmanın verdiği huzur içimdeki aşk cinlerin yatıştırınca, mutluluğun çok basit ve herkesin bildiği bilmesi gereken reçetesini keşfedip kendi kendime mırıldandığımı da hatırlıyorum: Mutluluk, insanın sevdiği kişiye yakın olmasıdır yalnızca. (Ona hemen sahip olması gerekmez. ) "
" Ona içten bir sevinç veren şey, hayatının tam istediği, planladığı gibi gitmesiydi elbette. Tıpkı üzerindeki elbisenin her incisinin, her kıvrımının, her fiyonun güzel, tanıdık vücudunun her kıvrımına onca çabadan sonra kusursuz bir şekilde yerleşmesi gibi, kendisi için öngördüğü mutlu hayatın bütün ayrıntılarıyla gerçekleşeceğini, bu gecenin aylardır düşündüğü, planladığı gibi gitmesinden çıkarıyordu. "