Gamze Sayin
@Gwmze
53 okur puanı
Haziran 2023 tarihinde katıldı
Amin Maalouf uzun zamandır okumak istediğim bir yazardı ve bu librettosu ile başladım. Librettolar genellikle daha yakın hissettiğim bir edebi tür çünkü okurken karakterlerin hareketlerinin betimlenmesi hikayeyi hayal etmemi kolaylaştırıyor. Kitaba gelecek olursak kitap konu bakımından ilgimi çekti; savaş zamanında birçok durumun olumsuzluğu belirtilirken yağmalama,tecavüz, insanların özel hakkının yok sayılması gibi konular göz ardı ediliyor. Kitabın bu konuları nasıl ele aldığını merak ettim. Kitap bahsettiğim konuları ele alış bakımından biraz eksik bulduğum ama beğendiğim bir kitap oldu. Kitapta hoşuma gitmeyen tek konu Tsargo gibi hataları kabul edilemeyecek bir adamın; geçmişini, aşkını öne sürerek yaptığı yanlışların güzellenmesiydi. Kitapta göze çarpan bir başka konu da yer yer kendisiyle tezata düşmesiydi, bir yerde Adriana kanın önemsiz olduğunu söylerken bir yerde oğlu Yonas'ın karakterini babasının kanı şekillendirecek mi endişesi duyuyordu. Bu iki konu dışında kitapta pek gözüme çarpan bir şey olmadı. Kitapta beğendiğim çok fazla alıntı oldu. Tüm kitabın altını çizmemek için zor tuttum kendimi. Beni en çok etkileyen alıntı Adriana'nın insanın kendi kanına yüklediği gereksiz anlam kısmıydı. Bu eseri izlemeyi de çok isterdim. Amin Maalouf adına güzel önyargısız bir başlangıç yaptığımı hissediyorum diğer kitapları da büyük ihtimalle okunacak listemde yer alacak.
Reklam
Kitabı çok beğendim. Uzun zamandır mitoljiye başlamak istiyordum ve nasıl başlayacağımı bilemiyordum. Özellikle Truva savaşı çok ilgimi çekiyordu. Bu kitap bence mitoljiye başlamak için güzel bir kitap. Kitap Akhilleus'un babası Peleus'dan başlayıp Truva savaşına doğru ilerliyor. Kitabın arkasında kişilerin kim olduğunun yazması kafa karışıklığını önlüyor. Her anlamda çok beğendiğim bir kitap oldu, merakla okudum.
Çok tatlı bir kitaptı. Hayatınızın yoğun ve stresli bir döneminden geçiyorsanız ve azıcık soluklanacak bir kitap arıyorsanız bu kitap en iyi tercihiniz olur. Kitap klasik bir Jane Austen kitabı. Ben aşk konusunda pek ters köşe olmayı sevmediğim için spoiler alarak başladım. Kitabın sevmediğim tek kısmı yaşanan tüm her şeyin son 100 sayfaya sıkıştırılmasıydı. Yaşanan şeyleri sindirecek vakit bırakmıyordu kitap. Onun dışında beğenerek okuduğum bir kitap oldu. Hayatınızda midenizde kelebekler uçuşturacak bir kitap arıyorsanız Emma tam öyle bir kitap.
Kitap benim için çok çarpıcıydı. Belki de olay akışının temelinin ölüm olması beni bu kadar etkiledi bilemiyorum. Kitabın bence en başarılı yanı karakterlerin duygu durumlarını, düşüncelerini okuyucuya sanki o anları yaşamış kadar iyi aktarabilmesiydi. Ayrıca Turgenyev'in vicdan azabı, özlem gibi duyguları bu kadar güzel işlemesi benim için karakterleri daha da içselleştirmemi sağladı. Hayatın doğal akışında tanıdığım kişilerin hikayesini okuyor gibi hissettim. Kitap dini konular ve etnik köken konusunda biraz yadırgayıcı bir görüş içinde olsa da çok beğenerek okuduğum bir kitap oldu.
Biraz uzun bir yazı olacak ama bu kitaba kısa yazı yazmak bir hakaret olurdu. Öncelikle Neval El Seddavi, davasına olan sadakati konusunda hayran olduğum bir kadın. Yazar, kendi başına çoğu kadın için örnek teşkil eden ve düşünceleriyle toplumun kadın aklına ördüğü o duvarları yıkan biri. Kitaba gelecek olursak kitap 4 bölümden oluşuyor ve her bölümde kadınlar hakkında özellikle Arap toplumunda ve dünyada kadınların yaşadığı zorluklar, bu zorlukların tarihi ve toplumda konuşmaya kimsenin cesaret edemediği tabular kaleme alınmış durumda. Kitap sosyalist bir feminizm üzerinde duruyor ve ataerkil sistemin sürekli üzerini örtmeye çalıştığı birçok konuya ilişkin eleştiriler ortaya koyuyor. Kitap aynı zamanda ataerkil sistemin sadece kadın ile erkek arasında olan ilişkiden çok toplumun ideolojileri,yaşadığı ülkenin demografik yapısı,dini görüşleri, batılı devletlerin doğuyu sömürgeleştirme çabası, devletler arası çıkar ilişkileri gibi daha birçok konuyla ne kadar ilişkili olduğunu ortaya koyuyor. Kitabı okurken kendimi en çok eleştirdiğim konu çoğumuz gibi ataerkil düşüncenin doğunun yaşayışından ortaya çıkan bir ürün olduğunu zannetmem. Kitabı okudukça fark ettim ki ataerkil düşünce çoğumuzun düşündüğünün aksine doğudan çok batının yaşayış tarzıyla ortaya çıkan bir düşünce yapısı. Neval El Seddavi kitapta toplumun çarpık kurallarını da iğneleyici bir şekilde anlatıyor. Kitap 70lerde yazılmış olmasına rağmen malesef günümüz problemlerine hala hitap eden bir kitap. Toplumun size dayattığı normlar ve baskılama hakkında daha bilinçli olmak isterseniz en başta Havva'nın Saklı Yüzü olmak üzere tüm Neval El Seddavi kitapları önerimdir.
Reklam