Zor gelir iz bırakmadan
Bana terketmek bu dünyayı.
Yaşıyor, yazıyorum ya,
Hem istiyorum galiba
Kara bahtımla ün salmayı,
Benim sadık dostum olsun,
Hiç olmazsa bir ses kalsın.
Sayfa 90
Bizim hercai neslimiz var,
Gelişip itiyor hani
Tabuta dedelerini.
Gün gelir bizleri de, naçar,
Torunlarımız, düş bu ya,
İterler öbür dünyaya!
Sayfa 89
Ah, artık yaşımızdaki gibi
Sevmiyorlar, öylesine;
Şairin o çılgın yüreği
Sevmeye yazgılı yine.
Sayfa 80