Elvann
@HISSSS
Zafer, "Zafer benimdir" diyebilenindir. Başarı ise, "Başaracağım" diye başlayarak sonunda "Başardım" diyebilenindir.
İnsan, yarınlar için yaşattığı umuttan neden asla vazgeçemez?Paragraftan Alıntılar
İnsanoğlu yarınlardan umudu kesince, beklemenin boş olduğunu anlayınca arkaya dönüp dünlere sarılmak, tutunmak ister. Ve iç dünyasını şöyle teselli etmeye çalışır: Varsin yarınlar olmasın. Benim en tatlı umutlarla bezediğim dünlerim var ya, yeter onlar bana. Hepsini birer birer anıp yeniden yaşarım. Sevinçleriyle gülüp acılarıyla ağlar, ateşleriyle yanarım. Sevinçleri gibi acıları, ateşleri de geride kalan birer yalan olmuş, birer düşmüş. Olsun! O düşlerle gene eğlerim gönlümü... Böyle der içinden, der de içini tam olarak teselli edemez. Hakiki teselliyi yine yarınlardaki umutlarda arar.
Reklam
Gece derim ki sabah erken kalkayım da gündoğumunu izleyeyim. Sabah olur, gün doğar, ben hâlâ yataktayım. Gündüz derim ki gece olsun da biraz mehtapta dolaşayım. Gece olur, ben odamdan dışarı adım atmam. Aslında niye yatıyorum, niye kalkıyorum, buna benim de bir yanıtım yok.
Nasıl oluyor da insanı mutlu eden bir şey, aynı zamanda yıkımının da nedeni olabiliyor?
Biz insanlar sürekli ilk izleri değerli buluruz.
Reklam