Eğer insanlar zihinlerinde hep geçmiş acıları canlandırmasalar -niye böyledirler, Tanrı bilir- ve hallerinden memnun olacaklarına, geçmişin hesabına dalarak sürekli sıkıntılarını tazelemeseler, kuşkusuz şimdiki gibi acı duymazlardı.
Zaten her şey geçip gider. Geriye sadece kozmik güç ve madde kalır, onlarda ebediyen devam edecek, sonu gelmez bir akış içinde birbiriyle itişip çekişecek o ölümsüz tipleri ortaya çıkarır: rahibi askeri ve kralı.