Yedi yaşında bir erkek çocuğu kadın kılığına girmiş ve kendi olabilmenin çılgın provasını yapıyordu. Nefes alsam bozulacaktı. Gözlerimi bile kırpmıyordum. Mutfağın kapısından odaya giriyorum sanırken bambaşka bir dünyaya geçmişim. Şarkısını bitirdi. Selam verdi. O ana dek ışıklar saçıyordu. Bir insan tam anlamıyla kendi olduğunda ışıklar saçabiliyordu demek...
Hayat gelir ve geçer. Ağır ve karanlık ve yorucu ve uykusuz ve zalimdir hayat. Umduğunla başına gelenler arasında dünyadan güneşe uzanan yol kadar mesafe vardır.