'Sabır ve zaman: işte benim bahadır askerlerim!' diye geçiriyordu içinden. Elmayı olgunlaşmadan koparmamak gerektiğini biliyordu. 'Olgunlaşınca o kendi kendine düşecektir; ham koparırsan elmayı da, ağacı da berbat edersin, üstelik dişlerin de kamaşır!'
Tehlike yaklaşınca, insanın ruhunda aynı güçte iki ses yükselir. Biri, tehlikenin mahiyetini düşünmesini, bundan kaçınmanın çaresini bulmasını söyler.Öbür ses, tehlikeyi düşünmenin çok ağır ve acı bir şey olduğunu, en iyisinin genel akışa kendini bırakmak ve iyi şeyler düşünmek olduğunu söyler. Yalnızlıkta insan birinci sese kapılır. Topluluk içinde ise ikinciye kulak verir.