Geçmişe ya da geleceğe, düşüncenin özgür olduğu bir zamana, insanların birbirinden farklı olduğu ve tek başına yapamadıgı, hakikatin var oldugu ve yapılanların silinemediği bir zamana: Eşbiçimlilik çağından, yalnızlık
çağından, Büyük Birader' in çağından, çiftdüşün çağından - selamlar!
Şimdiden ölmüş olduğunu düşündü. Ancak şimdi, yani düşüncelerini formüle etmeye başlayabildiği anda tayin edici hamleyi yapmisti. Her eylemin sonuçları eylemin kendisinin içinde barınıyordu. Şöyle yazdı:
Düşünsuçun sonucu ölüm degildir: Düşünsuç BİZZAT
ölümdür.
-kuşun tepende çığlık attığında ve sen ‘ Hayvanlarım yol göstersin bana! İnsanlar arasında olmak, hayvanlar arasında olmaktan daha tehlikeli,’ dediğinde, işte o zaman kimsesizdin.