Hakan Akar
@HakanA30
Bazen sebepler arıyorum güzel şeylerin olabileceğine inanmak için sebepler..
üniversite
Hakkari Çukurca
2 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Hepimiz Hansel ve Gratel'in kandırılarak karanlık ormana götürüldüğü hikâyeyi biliriz. Çıkış yollarını asla bulamayacaklarından endişe duyan Hansel, evlerine güvenli bir şekilde geri dönmelerini garanti altına almak için ormanda yol boyunca ekmek kırıntıları bırakır. Bu yerinde bir benzetme olacaktır: İster korku ormanımızın derinliklerinde olalım ister bildiğimiz yoldan uzaklaşmak konusunda endişe duyalım, bizler de yolumuzu bulmamıza yardımcı olabilecek kırıntılar bırakırız.
Ancak ekmek kırıntıları yerine, sözcük kırıntıları bırakırız, bunlar bizi doğru yola yönlendirecek güce sahip sözcüklerdir. Bu sözcükler, rastgele gibi görünebilir ancak değillerdir. Bunlar gerçekte bilinçaltımızdan gelen ipuçlarıdır. Nasıl bir araya getireceğimizi ve bağlantı kuracağımızı bildiğimiz zaman, kendimizi daha iyi anlayabilmemize yardımcı olması için izleyebileceğimiz bir yol oluştururlar.
Sayfa 69
Reklam
"Bence babam içimdeki donuk Adam'ın farkındaydı ve bunu lehine kullanıyordu. "Çocuklar görmeli ama sesleri duymalı" derdi. Bana göre hava hoştu çünkü söyleyecek tek sözüm yoktu. Donuk'tum. Çocuklukta, ergenlikte ve sonsuza dek.."
Bugün sizi çok hoş bir okurla tanıştırmak istiyoruz sevgili okurlar: 
Pervin Gasımova
Pervin, görme engelli bir okurumuz. Birbirinden güzel alıntılar paylaşıyor. Ve sizleri de takip ediyor. Fakat 1000Kitap ekran okuyucularına uygun olmadığı için alıntılarınızı bir süredir kendisi beğenemiyor. Annesi bu konuda ona yardımcı oluyormuş.
Bu önemli eksiklikten dolayı 1000Kitap olarak kendisinden özür diliyor ve kısa bir sürede erişilebilirlik ile ilgili önemli güncellemeler yapacağımıza söz veriyoruz.
Bu sırada siz de Pervin'i takip edebilir, güzel alıntılarını inceleyebilirsiniz. 💐
Pervin Gasımova
@mrs_slytherin
·İnsan yaşamın ilerlemesinden çok, yaşlandığını sandığı ömrünü tamamlamak üzere olduğunu düşündüğü sürece yaşlıdır.
"Bakın, düşünecek olursanız biz bile kendimizi bazen olduğumuz dan ya da olduğumuzu düşündüğümüzden farklı hissederiz: Aynı şeyleri, aynı durumları farklı algılarız; kimliğimizi hiç sorgulamadan aynı uyaranlara farklı duygularla tepki veririz. Mesela aynı olaya bazen güleriz, bazen endişeleniriz; bazen küçümsediğimiz şeylere bazen kızarız... bazen çok hoşsohbetizdir bazen asosyal... Yine de her zaman aynı insan olduğumuzun bilincindeyizdir. Benliğimizi tanır, hisseder ve kabul ederiz. Öz benliğimiz birbirine entegre olmuş birçok farklı kısımdan oluşur. Ama şimdi bir de sürekli psikolojik travmalara maruz kalan bir çocuk düşünün. Bizim bile kabul ve tahammül etmemiz, aşmamız çok zor olan travmalara hem de... Belki beyninde anatomik farklılık olan bir çocuk. Öz bilinç entegrasyonun gerçekleştiği büyümenin çok hassas döneminde olan bir çocuk. Güzel, işte bu durumdaki bir çocukta büyük bir çözülme reaksiyonunun doğması, benliğinin parçaları arasında bunları birbirinden tamamen koparacak net bir ayrım oluşması ve onu bunları farklı kişilikler yani farklı insanlar olarak algılamaya itmesi hiç de şaşırtıcı bir durum olmamalı."
