Son birkaç on yılın hakim düşüncesinin aksine, erkek olmakta bir sorun yoktur.
İkinci Dünya Savaşı sonrası doğan erkeklerin, Batı dünyasının yakın tarihinde erkek olmanın her zaman pek de iyi bir şey olmadığı tek döneminde yetişmek gibi bir şanssızlıkları vardır. Bu, öncelikle savaş sonrası dönemde iki önemli ailevi ve toplumsal değişimin sonucuydu: erkek çocuklarının babalarından ve diğer sağlıklı erkek rol modellerinden kopmaları ve kadınlar tarafından onaylanma arayışına girmek, nasıl bir erkek olunacağını kadınlardan öğrenmek durumunda kalmaları…
Dininizden, ırkınızdan, cinsinizden, sınıfınızdan değilim. Cinayetlerinizden hoşlanmamamam, cinayetleri sevmedigimden değil, aşklarınızdan hoşlanmamam aşka karşı olduğumdan değil, barışlarınızdan hoşlanmamam barıştan tat almadığım için değil… Cinayetlerinizi zekasızca işlediğiniz, aşklarınızı sevgisizce yaşadığınız, barışlarınızı sinsice kurduğunuz, bütün cinayetlerinizi, aşklarınızı, barışlarınızı içine girdiğiniz sürülerin onayına Sunduğunuz, hayatın bütün cephelerinden müziği, şiiri, manayı boşalttığınız için cinayetlerinizde, aşklarınızda ve barışlarınızda yokum.
Mangalda ateş olduğu halde, oda gene de soğuktu. Bir sigara yaktı. Kibrit çöpünü baş ve şahadet parmakların arasında kırıp bir köşeye sinirli sinirli fırlattı.
Gayet iyi biliyordu ki, kürsülerde nutuk atanları gözleri dönmüş deli dervişleri gibi alkışlarken gırtlak yırtanlar, akşam evlerine döndükleri zaman karılarından sıcak yemek, ekmek kaabilse tatlı istiyorlardı. Bulamayınca karıya kızıyor, ama bu yokluğun asıl nedenin o alkışladıkları palavracılarla ilgili olduğunu göremiyorlardı.
