Hakan Öztürk
@Hakanztrk
Şu anda okuduğu kitaplar
Kırmızı YangınŞiir
Sis iner bazen kalbimin ufkuna,
Ne gördüğüm belli ne de gördüğümden eminim.
Bir yanımda sıcak bir ev gibi sarar beni aşk,
Diğer yanımda üşüten bir boşluk, tarifsiz ve derin.
Kolay sandım ilk başta;
Bir bakış, bir söz, bir dokunuş.
Oysa zaman, usulca öğretirmiş insana
Aşkın hem şifa hem de yara olduğunu.
Gönül, kırmızı bir yangın gibi tutuşur bazen,
Taşmak ister kabına sığmayan bir nehir gibi.
Duygu dediğin nedir ki,
Bir an göğe yükselir, bir an yere serilir gibi.
Bir yüzü umutla çizilmiş bir ufuk,
Güneş doğar, içini ısıtır insanın.
Diğer yüzü sisli bir gece,
Kaybolursun kendi kalbinin ortasında ansızın.
Aşk…
Hem var eden hem yok eden o ince çizgi,
Bir ev kurarsın içinde,
Sonra kendin yıkarsın, fark etmeden belki.
Hakan ÖZTÜRK
(Bir arkadaş adına)
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
SeçimŞiir
Hayat, bir yol değil sadece,
Bir dönemeçler atlası,
Her adımımda başka bir ihtimal,
Her bakışımda yeni bir olasılık.
Bir kapıyı çaldım
Diğeri sonsuza dek kapandı,
Seçtiğim her “evet",
Bir başka “hayır”ın hatırasıydı.
Zaman, sessiz bir tanık gibi
İzler verdiğim kararları,
Ne rüzgâr suçludur ne de yollar,
Yönümü çizen bendim aslında...
Hakan Öztürk
DuygularŞiir
Bazı duygular
İnsanın içinde büyüyen bir gece gibidir;
Ne kadar yürürsen yürü
Sabaha çıkamazsın.
Bir zamanlar içimde ateş olan her duygu
Şimdi küle dönmüş bir hatıra.
Dokunsam da yanmıyor artık,
Sadece parmaklarıma karanlık bulaşıyor.
Gülüşlerim pas tutmuş bir anahtar gibi,
Açmıyor hiçbir kapıyı.
Ve kalbimin en derin yerinde
Ağır bir taş gibi duruyor.
Bu yüzden bu gece
Birer birer söndürüyorum içimdeki ışıkları.
Ve karanlığa bakıp fısıldıyorum:
Hoşçakal duygular…
Artık
Benim içimde yaşayacak
Hiçbir yeriniz kalmadı.
Hakan Öztürk
HevesŞiir
Eskiden
Bir kelime yeterdi geceyi uzatmaya,
Çayın demi koyulaşır,
Saatler benden izin alırdı.
Bir konunun ucundan tutar,
Sabaha kadar bırakmazdım.
Şimdi
Aynı cümle düşüyor masaya,
Hafifçe gülümsüyorum.
Sanki hatırını kırmamak için
Kısaca yokluyor,
Sonra usulca uğurluyorum.
Ne değişti gözlerimde?
Gökyüzü yine aynı,
Şehir yine kalabalık.
Ama içimdeki o ısrar
Yerini yorgun bir kabullenişe bıraktı.
Eskiden savunduğum fikirler
Şimdi omuz silkip geçiyor yanımdan.
Önceleri heves dediğim şey
Meğerse
Gençliğimin aceleci kalbiymiş,öğrendim.
Hakan Öztürk