Bir şarkının nakaratı eksik kalmış gibi dilimde,
Sözler dönüyor ama anlamı tutamıyorum.
Bir yağmur damlası gibi düşüyorum kendime,
Toprağa değmeden buharlaşıyorum.
Bir yol var içimde, ayak basılmamış,
İzlerim bile yabancı bana.
Bir rüyanın sabaha karşı unutuluşu gibi,
Hatırladıkça daha çok kayboluyorum aslında.
Bir mumun eriyen gölgesi gibiyim duvarlarda,
Varlığım ışığa bağlı, yokluğum karanlığa.
Bir nehrin denizi inkâr etmesi gibi inatla,
Akıyorum ama varacağım yeri kabullenemiyorum...
Hakan Öztürk