Koşan adam yürüyen adamı geçerdi. Yürüyen adam da yerinde sayan adamı… Yerinde sayan adam da geriye doğru yürüyeni geçer, geriye doğru yürüyen de geriye doğru koşanı… O zaman en önde olmak için illa da koşmak gerekmiyordu. Belli ki yıllardır büyük adam olduğuna inandığımız insanlar sadece normal olanı yapmışlar; fakat herkes geriye doğru yürüdüğü için onlar en önce olmuşlar. O hâlde iki kolunu iki yanına uzatıp korkuluk gibi beklemek, başkalarının başarılarıyla övünmek enayilikti. Koşacaktın ve en öne geçecektin. Koşman için sadece o sihirli cümleye inanmaya ihtiyacın vardı...