Böylece bir hapla dönüşsek ve mutlu olsak bile, geride anlatabilecegimiz bir öykü kalmıyor. "Bunu ben kendi gayretimle yendim!" diyebileceğimiz bir anlatı oluşmuyor.
Modern dünyamızda bu kadar yalnız olmamızın bir nedeni de ağaçları, dağları ve ırmakları dinleme yeteneğimiz yitirmemiz, yeryüzüne ait olma duygusunu kaybetmiş olmamız. İnsan tabiata dost olmadan kendisine dost olamaz, kendisine dost olmadan gayrıya da dost olamaz.
Bir gece için bu kadarı çoktu bile... Zaten küçüklüğümden beri saadeti israf etmekten korkar, bir kısmını ilerisi için saklamak isterdim... Bu hal gerçi birçok fırsatları kaçırmama sebep olurdu, fakat fazlasını isteyerek talihimi ürkütmekten her zaman çekinirdim.