Çok çektim ben hayattan. Hayat da benden. Ne o vazgeçti eziyet etmekten ne de ben uslandım..
Reklam
Çoğu zaman anlamlı bir sessizlik, anlayan, paylaşan, pırıldayan bir çift göz, saatler süren bir nutka bedeldir.
Bazı kadınların soyadını çıkarınca geriye hiçbir şey kalmaz ya da hiçbir şey kalır..
Ölüm kusan top mermileri altında can verenler, ölüm tarlalarında yeniden yeşererek hayat buluyorlardı.
Sayfa 72 - Düşman Donanması Boğazda
Reklam