Türk yazarlarını, edebiyatçılarını ve şairlerini okumadan, yabancı yazarları gözümüzde fazla büyütüyoruz sanki!
Yahut da batıya hayranlığımızı o denli uçlara taşıyoruz ki, kendimize ait ne kadar güzellik ve kalite varsa hepsini târumar ediyoruz..
Kendimize, kendi değerlerimize yabancılaşıp körleşiyoruz zamanla ve bu, bize bizi unutturuyor..
Batının kültürünü benimsedikçe kimlik kaybı yaşadık ve hala da yaşıyoruz... Zira insan, fikrimce okuduklarına benziyor zamanla.
Üstad 
Necip Fazıl Kısakürek 'ın bu kitabına başlarken, öyle bir hevesle değil de okumuş olmak adına, rafda tozlanmasın, bir an evvel bitsin, biraz sıkılsam da belki en azından düşünce dünyamı geliştirir, fikirlerimin neticesini törpüler diye alıp okuma niyetine girişmiştim..
Ama her hikayesi bir roman tadındaydı ve hepsi ayrı bir psiko analiz barındırıyordu kendi bünyesinde..
Çoğu hikaye ölümle, ölümü sorgulamak, ondan kaçmak ve kurtulmak üzerine yazılmıştı..
Haram ve haksız kazancın getirdiği zenginlikle kararttığı, dağıttığı ve götürdüğü hayatları, kavuşamayan aşıkları, sade yaşamını terk etme pahasına kötü insanların sofrasına meze olanları, batılılaşırken hiçlik girdabına yakalananları... Daha bir çok güzel hikaye..
Hatta ölümden bahsederken; her sabaha birlikte uyanıp, her akşam dünyaya bir kısa kapanış verirken yan yana olduğumuz insanların, bu kainat denen mekandan bizi terki diyar ettiklerinde içimizi kaplayan halet-i ruhıyeyi şu sözleriyle çok güzel özetliyordu Üstad: "Nasıl olur? Ömrü buna göre ne hâdiselerle dolu olan bu adamın bu kadar ufak bir hareketle içimizden büsbütün gittiğine, yok olduğuna nasıl inanırız?
Syf:9"
İnanamıyor insan. Çünkü asıl o zaman sevdiğini toprağın bağrına gömüp ölmüş olduğu gerçeğiyle yüzleşmek zorunda kalacağını biliyor ve bunu istemiyor belki de, kabullenmek titretiyor insan
Necip Fazıl Kısakürek 'ın bu kitabına başlarken, öyle bir hevesle değil de okumuş olmak adına, rafda tozlanmasın, bir an evvel bitsin, biraz sıkılsam da belki en azından düşünce dünyamı geliştirir, fikirlerimin neticesini törpüler diye alıp okuma niyetine girişmiştim..
Ama her hikayesi bir roman tadındaydı ve hepsi ayrı bir psiko analiz barındırıyordu kendi bünyesinde..
Çoğu hikaye ölümle, ölümü sorgulamak, ondan kaçmak ve kurtulmak üzerine yazılmıştı..
Haram ve haksız kazancın getirdiği zenginlikle kararttığı, dağıttığı ve götürdüğü hayatları, kavuşamayan aşıkları, sade yaşamını terk etme pahasına kötü insanların sofrasına meze olanları, batılılaşırken hiçlik girdabına yakalananları... Daha bir çok güzel hikaye..
Hatta ölümden bahsederken; her sabaha birlikte uyanıp, her akşam dünyaya bir kısa kapanış verirken yan yana olduğumuz insanların, bu kainat denen mekandan bizi terki diyar ettiklerinde içimizi kaplayan halet-i ruhıyeyi şu sözleriyle çok güzel özetliyordu Üstad: "Nasıl olur? Ömrü buna göre ne hâdiselerle dolu olan bu adamın bu kadar ufak bir hareketle içimizden büsbütün gittiğine, yok olduğuna nasıl inanırız?
Syf:9"
İnanamıyor insan. Çünkü asıl o zaman sevdiğini toprağın bağrına gömüp ölmüş olduğu gerçeğiyle yüzleşmek zorunda kalacağını biliyor ve bunu istemiyor belki de, kabullenmek titretiyor insan
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Sadece şu kadarla ki: Türk bir yazarı okumadan evvel, yabancı yazarları arşa çıkardığım için kendimden utandım...
Asıl incelememi daha sonraya erteliyorum..
Okumayı düşünenlere (ki çoğunluğun okuduğunu düşünüyorum) keyifli okumalar..
Zira kitap tek kelimeyle Muazzamdı..
_"Demek ki, insan, kendisini içinden saran kudrete karşı dışından hiçbir çare sahibi değildir.."
_"Çare ne öyleyse?"
_" Teslim olmak.. "
