Halihazirdakitap
@Halihazirdakitap
Konya
11 Kasım 1996
29 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Adıma imzalı ikinci kitap Soğuk Ses. Açıkçası benim için önemli değil fakat yine de insan yazarından adına imzalı bir kitap görünce mutlu oluyor. Fakat kitabı okurken ne yazık ki aynı keyfi yaşamadım.
İlk olarak, kitabın türü hakkında karar veremedim. Kitabın iç yapısı tiyatro eseri gibi perde perde bölünmüş ancak diyalog şeklinde değildi. Bölümlerin yapısını ve içeriğini biraz denemeye benzettim fakat bu kez de konuların ele alınış yönüyle daha romansı kaldı. Anlayacağınız bir türlü karar veremedim.
İkinci olarak, ele aldığı tecavüz, özgürlük, adalet, hürriyet, insan ilişkileri, yokluk, sefalet, mecburiyet, kadının toplumdaki yeri vb. gibi toplum ve birey için önemli olan, benim de daha bir ilgi ile okumayı sevdiğim konuların ele alınışı bir bütünlükten çok olmayan bir bütünün içinde bütün olmaya çalışıyormuş gibi hissettirdi.
Son olarak da kitaptaki kişiler oldukça kafa karıştırıcı ve belirsizdi. Okudukça önce kameracının hayatını okuyormuş gibi, daha sonra kameracının başkalarının hayatını anlatıyormuş gibi, en sonunda da sanki tüm adı geçen kişiler kameracının kafasının içindeymiş gibi hissettim. Eğer yazarın amacı buysa bunu çok iyi başarmış fakat ben kafamda kitaba dair bir şema olusturamadım malesef. Bu nedenle kitap için okunur ya da okunmaz demem yazarın emeğine haksızlık olur. Ancak genel olarak bana hitap eden bir kitap olmadı. Okuyacak olanlara şimdiden iyi okumalar.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi
Nasıl anlatsamda kitaba haksızlık etmesem diye beni düşündüren kitaplardan biri Martin Eden.
Uzun süredir kendimi bu kadar kaptırarak okuduğum bir kitap olmamıştı, ta ki Martin Eden'e kadar. Eden sayesinde pek çok duyguyu ve açlık, fakirlik, aşk, kardeş ilişkisi vb. gibi günlük hayatın içinde var olan konuları sanki ilk kez böyle şeyler duyuyormuş gibi okuyup sayfalarda kaybolmayı tecrübe ettim.
Kısaca kitabın konusunu özetleyecek olursam, pek çok insanın bir şeyler yapabilmek için hayatında beklediği dönüm noktasını Martin Eden aşık olduğu Ruth Morse sayesinde yaşıyor. Bir deniz işçisiyken Ruth'a aşık oluyor ve hiç tanımadığı, bilmediği bir dünyaya adım atıyor ve yazar olma/edebiyat yolculuğu başlıyor. Aşk için çıkılan bu yolda okudukça Martin Eden'in muhteşem dönüşümüne tanık oluyorsunuz ve insan isterse her şeyi başarır cümlesinin doğruluğunu görüyorsunuz fakat bence şunu da göz ardı etmemek gerekiyor ki Eden' in edebiyat konusunda yeteneği olmasaydı bu başarı ve dönüşümü yaşayabilir miydi, emin değilim .
#Şunu da belirtmekte fayda var : Beni bu kadar etkileyen kitap sizi hiç etkilemeyebilir. Çünkü kişileri etkileyen kitaplar genelde kişilerin hayatlarındaki bir ihtiyaca/bir noktaya dokunan kitaplardır.
Puan vermedi
19.yy, 20.yy, 21.yy, zaman değişiyor, yönetim şekilleri, ülkelerin değer ve kültürleri değişiyor, ezen ve ezilenlerin şekilleri, kıyafetleri, konuşmaları değişiyor ama ezen ve ezilen hiç değişmiyor. Ezilen sesini çıkarmadıkça, bir araya gelip dimdik durmadıkça ezilmenin sonu gelmiyor. Vicdanı olmayandan vicdan beklemek sadece ezilenler için tutunacak bir dal oluyor. Değil bir İnce Memed, bin İnce Memed de çıksa dağlara asıl çoğunluğu oluşturan ezilenler sesini çıkarmadıkça Abdiler, Çiçekdereli Mahmutlar, Murtazalar, Miralay Azmiler, Arif Saim Beyler ezmeye, küçümsemeye, karşısındaki insana her türlü davranışı reva görmeye, insanların onurlarını elinden almaya devam ediyor. Ezenler ezmeye öyle alışmış ki bu onların normalleri oluyor, bunu yapmak içinde ellerindeki en büyük silah korku oluyor. Korku öyle bir silah ki var olmayan bir el göğsünüzü sıktıkça sıkıyorda o ele karşı gelip o eli tutup başınızdan savuşturamıyorsunuz. Hal böyle olunca da portakal bahçesi içinde karısıyla, çocuklarıyla, Hürü anasıyla mutlu mesut yaşamak üzerine kurulan hayaller de hep yarım, hep eksik kalıyor. Ve birinin eksik kalan hayalleri başkalarının bugününe, yarınına umut oluyor, gelecek oluyor.Korkuyla savaşmayı başaran tek silah ise Umut. İnsan umudunu kaybettiğinde ise insanlığını da kaybediyor. Ve mal, mülk gibi maddi hırsların; mevki, statü gibi manevi hırsların peşinde kendini kaybediyor.
Daha yaşanabilir bir dünya mümkün mü? sorusunun cevabını o kadar İnce Memed metaforu ile özdeşleştirmişim ki kitabın son 40 sayfasında okumak ile okumamak arasındaki ince çizgide bir ileri bir geri yapıp durdum. Çünkü korktum, İnce Memed'in yakalandığını ya da öldürüldüğünü okursam diye korktum, umudumu kaybedersem diye korktum. Ama korktuğum gibi de olmadı. Sanıyorum Yaşar Kemal de ben dahil
Puan vermedi
Gelelim serinin üçüncü kitabına. Ali Safa ve Kel Hamzayı öldürdükten sonra Memed tam köşesine çekilecekken bir kurşun ile düştü yağız atından. Sarıkeçili Obası ve Battal Ağa sahip çıktı. İyi etmek için ellerinden ne gelirse yaptılar ama olmadı. Memed'in Hürü anası düştü yollara, dağ aştı, tepe aştı, yolda kimi görse İnce Memed'i sordu, alamadığı cevaplar ile adım adım yaklaştı Memed' e, sonunda da buldu. Öyle zordaydı ki Memed, bu yarayı ancak Kırkgöz Ocağı'nın Anacık Sultan'ı iyi ederdi. Ederdi ya Memed'i oraya nasıl götüreceklerdi. Hürü Ana kendi geçmişi ile yüzleşe yüzleşe gitti Anacık Sultan'a yalvarmaya. Hürü Ana daha derdini söylemeden, Anacık Sultan Memed'in iyileşeceğini müjdeleyiverdi ve öyle de oldu. Memed iyileşti, bu kez de göğsünü özlemin elleri sıkmaya başladı. Çekip gidecekti portakal çiçekleri kokan uzak diyara, Seyran kızı da alıp. Unutacaktı adını, kim olduğunu, Sefil İbrahim olup yerleşecekti, hiç bilmediği ırak bir memlekete. Seyran ile boy boy çocukları olacak, Hürü Ana çocuklarına bakacaktı. Ama insanın içine bir kere İnce Memedlik kurdu düştü mü öyle kolay değil Sefil İbrahim olmak. Kolayda olmadı hatta hiç olmadı. Gitti istedi Seyran' ı, alaylar kuruldu, eğlenceler yapıldı, halaylar çekildi. Yüzbaşı köye doğru gelirken Memed de arkadaşları ile kasabaya varıp kurtardı Yobazoğlu ile Ferhat Hocayı. Vardılar Çamlıköye, karşılaştılar Kuzgun Veli ile, insanın kötüsü Veli, bağışlanmış canının karşılığını kurşun sıkarak verdi Memed' e. Ardından da sarılıverdi köyün etrafı ve öyle bir çatışma başladı ki, kurşunlar hava da uçuşuyor.Bir tarafta jandarma, bir tarafta Çiçekdereli Mahmut ve adamları. Çatışmadan kurtulup da konaklamak için Çicekderesi köyünü seçince yaptılar ilk hatayı. Sarı Çavuşun evini konaklama için seçmek ise ikinci hataları oldu ve
Puan vermedi
Doğru zamanda doğru kitaba denk geldiyseniz kitabın içinize işlememe gibi bir olasılığı yok bence. İnce Memed serisi tam da böyle bir ana denk geldi bende. Üstelik işlediği konu itibarıyla da kitap hem yaşadıklarıma hem de toplumun bugününe bir ayna tutarak geçmiş ve bugün arasında bir köprü oldu.
Daha önce serinin ilk kitabını paylaşmıştık. İlk kitapta adım adım Çukurovayı dolaşmış, betimlemelerle mest olmuş, Cumhuriyetin ilk yılları olması dolayısıyla ağaların gücünü, köylü üzerindeki etkisini gözlemlemiş, Sefil İbrahim' in oğlu Memed' in nasıl dağa çıktığını, gözüne düşen çelik bir ışık ile neyi başarmak istediğini, Abdi Ağayı öldürüşünü ve benzeri pek çok olayı okumuştuk.
Gelelim ikinci kitaba. Bu kitapta da Vayvay Köyünün cesaretini, Abdi' nin ölümünden sonra Değirmenoluk Köyüne ağa olan Kel Hamza' yı ve köylüye çektirdiklerini, Cumhuriyet adı altına sığınıp köylülerin ağalar tarafından, devletin memurları tarafından nasıl zorbalandığını, topraklarının ellerinden alınmasına ve yaşadığı zülme dayanamayıp dağa çıkan Çerkez İdris Beyi, Hamza' nın köye ağa olması ile İnce Memed' in içine düştüğü bunalımı, amacını yitirişini, tüm bunlar olurken güzeller güzeli Seyran kızın Mehmed' e kaptırıverdiği gönlünü, uzun bir bekleyişten sonra Memed' in gelip gözlerine oturan çelik ışıltının ardından Ali Safa ve Kel Hamza' yı öldürüşünü okuyacaksınız.
