Herkes bir parçamı alıyor hatıra diye
Çöpçü çöpümü, dünya vaktimi ve ölüm beni
Ah İbrahim, ev mi yapılırmış bu köpüğün içine
Dağa yaslanmayan şehirler gibi
KIYMETSİZ URBA
Bulanık aynalarda buldum resmimi
Tanınmaz, sorulmaz kimsesiz cismimi
Kimliğe kimliksiz yazdılar ismimi
Oysa kabarık tuttum her daim göğsümü
Eğmedim hiçbir zaman
Selvi ağaçlarından meydana gelen ensemi
Kıymeti bilinmeyen eşyaların içinde
En para etmeyen
Fırlatılıp bir köşede
Unutulan kokuşmuş elbisemi
Tarih sayfalarına
Adam olmayacaklara anlatmanın neslini
Atom bombasıyla yazsınlar her yere katlettiğimi