Halime Acar
@Halimeacar
instagram.com/kayipkitap__?ig...
Bir ev kızının okuma günlüğü
DM YOK
223 okur puanı
Ekim 2023 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
#kayipkitap__yorumluyor
Terk edilmiş bir binada ölü bulunan 22 yaşındaki Buse’nin vakası, Başkomiser Cengiz’in olay yerine gelmesiyle derinleşir. Buse’nin cebinden çıkan spiral çizimli bir kâğıt bulurlar
Cengiz, maktulün ailesiyle görüştükten sonra odasını incelemek ister. Ancak Buse’nin yaşam tarzı ile giyimi arasında belirgin bir uyumsuzluk vardır. Bu çelişki, şüpheleri daha da artırır. Odada bulunan bir günlükte sürekli adı geçen “Aşk” ise soruşturmanın yönünü değiştirir.
Cengiz ve ekibi, Buse’nin çalıştığı yerden tanıştığı insanlara kadar herkesle tek tek görüşür. Her ipucu onları farklı bir kapıya çıkarırken, karşılarına pagan inançlarına dayanan semboller ve izler çıkar.
Dosya derinleştikçe, tek bir cinayet olmadığı ortaya çıkar. Peş peşe gelen yeni vakalar, eski cinayetler saklanan sırlar ve çözülmesi zor bağlantılar, olayı içinden çıkılmaz bir hale sürükler.
Diplomat olan Laurie ve Asane bu olayların neresindedir?
Başkomiser Cengiz'e gelen ve Bilge imzalı mektupları kim niye yolluyor.
Peki, Cengiz komiser ve ekibi bu düğümü çözebilecek mi… yoksa her cevap, onları daha büyük bir bilinmeze mi sürükleyecek?
Bu kitap klasik bir cinayet vakası gibi başlasa da aslında çok daha fazlasıydı. Özellikle pagan semboller ve inanç meselesi, hikâyeye farklı bir anlam katmış. Bu da kitabı daha gizemli ve merak uyandırıcı bir şekilde okumama sebep oldu.
Kitabın bir günümüz, bir de üç ay öncesi şeklinde ilerlemesi, olayların nasıl başladığını bize sunuyor. Tek bir cinayet, geçmişte yaşanan birçok olayı ve cinayeti gün yüzüne çıkarıyor.
Çok fazla karakter olması, başta kimin ne olduğunu anlamamı zorlaştırdı ama hikâye ilerledikçe hem kurgu hem de karakterler kafamda oturdu.
Sürükleyici, merak ettiren ve bol olaylı bir okumaydı. Katilin kim olduğunu bulmakta gerçekten
Bazen bir kitap okursun ve sanki yazar gelip senin içindeki o anlatamadığın duygulara ayna tutar ya, işte bu kitap tam olarak öyle. Hepimiz mükemmel görünmeye çalışıyoruz ama aslında hepimiz biraz eksik, biraz kırık ve biraz da yanlışız. Ve işin sırrı da burada; en insani tarafımız tam olarak bu "yanlış" hallerimiz.
Kitaptaki yirmi iki öyküyü okurken, sanki komşumun ya da en yakın arkadaşımın iç dünyasına misafir olmuşum gibi hissettim. Karakterler öyle "iyi" veya "kötü" diye ayrılmıyor; hatalarıyla, korkularıyla, bazen de o beklenmedik cesaretleriyle o kadar gerçekler ki... Okurken durup durup "Ben olsam ne yapardım?" diye düşünmeden edemedim. Çünkü anlatılanlar bize uzak değil, tam da evimizin içinden sahneler.
Okurken insan kendine karşı dürüstleşiyor, kusurlarıyla barışmayı fısıldıyor bu kitap. Öykü kitapları kısa ama daha etkileyici ve bizden hikayeler olduğu için arada okumak hoşuma gidiyor
Eğer şu sıralar ruhunuza iyi gelecek, sizi kendinizle barıştıracak bir öykü kitabı arıyorsanız, bu naif yolculuğa mutlaka şans verin derim.
Delal ve Şiyar tam evlenecekleri gün, Şiyar ortadan kaybolur… Onu bulan kişi yine Delal olur ama o gün düğün günü değil, Şiyar’ın ölüm gününe dönüşür.
O andan sonra Delal, yaşayan bir ölü gibi devam eder hayatına. Çünkü onların aşkı öyle sıradan bir sevda değildir, dillere düşecek kadar derindir.
Ama töreler vardır. Delal, Şiyar’ın kardeşi Diyar’la evlenmek zorunda bırakılır. İkisi de bunu kabul etmez. Delal öyle bir noktaya gelir ki, bu evliliktense ölümü göze alır.
Tam burada karşısına Mamo çıkar. Ona bir teklif sunar: Oğlu ile evlenmesi şartıyla Delal’i bu kaderden kurtaracaktır. Ama köyün ileri gelenlerin şartı vardır… Delal bir daha asla kendi köyüne dönmeyecektir. Dönerse, bedeli ölüm olur.
Delal, neyle karşılaşacağını bilmeden, hiç tanımadığı bir hayata doğru yola çıkar.
Ve Mamo’nun, askerden sonra yaşadığı olaylar sonucu topal kalan oğlu Baran’la evlenir. Onu kolay bir hayat değil, ağır ve yabancı bir yaşam bekliyordur. Bilmediği insanlar, alışamadığı düzen ve her geçen gün artan yükler…
Yazar yine gerçek bir yaşamdan yola çıkmış. 17 yaşında bir kızın, 1959 yılında törelere karşı durup kendi hayatını seçmeye çalışması… Bu cesarete gerçekten hayran kaldım.
Ama en çok, Delal’in iç dünyasını biraz daha derin okumak isterdim. Onun hislerini daha fazla hissetmek, daha çok içine girmek isterdim.
Delal benim için unutulacak bir karakter değil. Benimle bir yerlerde yaşamaya devam edecek. Hep aklımın bir köşesinde kalacak.
Ve kitap, her şeye rağmen umudun var olduğunu hatırlatıyor. Ne olursa olsun, o küçük umut kırıntısı hiç kaybolmuyor.
Sinan hocanın kalemi zaten kendini belli ediyor. Daha ilk sayfalarda Delal’in hikayesine çekiliyorsun… Ve bir daha kolay kolay çıkamıyorsun
