Halime Acar
@Halimeacar
instagram.com/kayipkitap__?ig...
Bir ev kızının okuma günlüğü
DM YOK
227 okur puanı
Ekim 2023 tarihinde katıldı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sema, iki kızı ve eşiyle dışarıdan bakıldığında huzurlu görünen bir hayat sürmektedir. Kızları Deniz ve Derya tek yumurta ikizidir ama karakterleri çok farklıdır. Deniz dışa dönük, sevilen ve başarılarıyla övülen bir genç kızken; Derya sessiz, içine kapanık ve hep gölgede kalmış bir çocuktur.
Bir gün trajik bir olay yaşanır: Derya, gizemli bir şekilde hayatını kaybeder. Ardından ailenin babası da bu acıya dayanamayarak vefat eder. Sema, iki büyük kaybın ardından evde kalan eşyaları toparlarken Derya’ya ait bir günlüğe rastlar. Sayfalar çevrildikçe, kızının aslında ne kadar derin bir yalnızlık ve kıskançlık içinde yaşadığını fark eder. Derya'nın Deniz’e karşı duyduğu bastırılmış öfke, kendini hep ikinci planda hissetmesi ve çevresindeki insanlara duyduğu takıntılı hisler bu günlüğün satırlarına birer birer dökülmüştür.
Sema, okudukça hem bir anne olarak suçluluk duyar hem de kızlarını aslında hiç tanımadığını fark eder. Deniz ise bu gerçeklerle yüzleşirken hem kız kardeşini kaybetmenin acısını hem de onun iç dünyasını geç fark etmenin ağırlığını taşır.
Kitaba başlarken beni neyin beklediğini gerçekten bilmiyordum.
İncecik bir roman, içinde günlükler geçiyor… “Sıradan bir gençlik, birkaç aşk hikâyesi, biraz da aile yaşantısı” diye düşündüm.
Ama her sayfa, beni tahmin ettiğimden çok daha karanlık, çok daha çarpıcı bir hikâyeye çekti.
Merakım arttı, okudukça içime bir huzursuzluk yerleşti.
Bazı olayları sezmek zor değildi ama yine de “Yok artık, bu kadarı da olamaz…” demekten kendimi alamadım.
1990’lardan 2003’e kadar uzanan o zaman diliminde, görünenin çok ötesinde yaşanmışlıklar vardı.
İnce olması sizi yanıltmasın içsel yalnızlık
Kardeş rekabeti ve bastırılmış duygular
Aile içindeki görünmeyen çatlaklar
Bir günlüğün saklayabileceği karanlık sırlar
Günlükteki Yabancı,
Levlâ; hayatı dışarıdan mükemmel gözüken ama içten içe kırılmış, yaraları olan bir kadındır. Bir sanatçıdır, aynı zamanda duygularını notalara, kelimelere ve sessizliklere döken biridir. Kitap boyunca onun geçmişiyle yüzleştiğine, travmalarını kabullendiğine ve kendini iyileştirmeye çalıştığına tanıklık ederiz.
Hikâye klasik bir aşk romanı gibi başlasa da, zamanla derinleşir. Levlâ, sadece bir adamı sevmez; aslında kendini sevmenin ne olduğunu öğrenir. İçinde tuttuğu acıların, bastırdığı duyguların ve yarım kalmışlıkların bedeninde ve ruhunda nasıl izler bıraktığını fark eder. Onun için aşk, bir kapı gibidir: geçmişe açılır, sonra geleceğe uzanır ama en sonunda “şimdi”de kalmayı öğretir.
Romanda İstanbul’dan Kapadokya’ya, yurtdışı şehirlerine uzanan mekân geçişleri vardır ama bunlar sadece coğrafi değil, aynı zamanda ruhsal geçişlerdir. Her şehir, Levlâ’nın iç dünyasında bir katmanı temsil eder: çocukluk, yas, pişmanlık, tutku, umut…
Levlâ'nın karşılaştığı insanlar, tıpkı bir aynaymış gibi onu kendine gösterir. Eski bir dost, eski bir aşk, bir yabancı... Hepsi kendi içindeki "bâtın"ı, yani gizli olanı ortaya çıkarır.
Zahir, dıştan görünen, herkesin fark ettiği yüzeydir.
Bâtın ise içeride saklı olan, kişinin kendine bile itiraf edemediğidir.
Levlâ, bu iki dünya arasında sıkışmışken, nihayet kendi özünü, öz değerini ve gerçek benliğini keşfetmeye başlar. Kitap boyunca felsefe, kadim bilgiler, enerji, müzik ve sezgisel anlatım iç içedir ama bunlar okuru yormadan, hikâyeye ustalıkla yedirilmiş.
