"Benim hayatım budur," diyor Necip Fazıl. "Ya bir sabah kalkar da, kendimde, konuştuğum dilden tek kelime bulamayacak olursam? Ya hafızamı, tabiî şevklerimi, bütün insan ve eşya münasebetlerini idare eden emniyet duygusunu kaybedersem?"
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Şir için 'gözyaşı' derler; onu bilmem, yalnız, Aczimin giryesidir bence bütün âsârım.
Ağlarım, ağlatamam; hissederim, söyleyemem; Dili yok kalbimin, ondan ne kadar bîzârım.
Herhangi bir nesne, olay ya da durumla ilgili olarak, duygu boyutu ile anlam boyutu mükemmel bir uyumla ifadeye kavuştuğunda güzel kendisini izhar eder. Başka bir ifadeyle, bir şey bizde ne ölçüde geniş hayal, haz duygusu, derin düşünce ve yüksek heyecan uyandırıyorsa o denli güzeldir.
Aşk anlatmakla tüketilemez. Dolayısıyla, bu buluş ve bulunuş düzeyinde sözün yapabileceği pek bir şey yoktur. "Eğer her hücrenin şiir söyleyip yazmasını istiyorsan," diyor Mevlânâ, “yürü; sessizlik sözündür."