Güldürmede aşırıya kaçanların şaklaban ve ağzı bozuk oldukları düşünülüyor, bunlar her şekilde güldürmeye çabalarlar ve efendice konuşmaktan ve şaka yaptıkları kişiyi gücendirmemekten çok, güldürmeye bakarlar. (...) Zarif bir şekilde şaka yapanlara ise kıvrak zekâlı denir. (...) Eskilerde güldüren şey açık-saçık sözler, yenilerde ise daha çok imadır.