Yanımda olmanı istiyorum diyemediğim için bu yağmur içimi ıslatıyor dediğimi nasıl anlamaz? Düpedüz sarıl bana dedikten sonra sarılmanın ne anlamı kalır! Olmayacak duaya amin deme duygusunu yaşıyorum sürekli.
Onu sevdiğimi anlatmak isterdim;fakat sözcükler ağzımdan bir türlü çıkmazdı. Ağlamak isterdim, gözyaşlarım akmazdı. Kısa bir süre sonra da, sabaha kadar süren derin bir uykuya dalardım.
Merhaba bu kelimeleri şu an ne amaçla yazdığımın hiçbir önemi yok. Dünyada sonu olmayan, alçakça bir soykırım var ve elimden hiçbir şey gelmiyor. Aptalca şeylere moralim bozuluyor, kendimi yalnız hissediyorum. Aptalca olduğunu uzun zaman sonra fark ediyorum. Dikkatlice bakınca dert edinebileceğim hiçbir şey yok ortada: Ne açlıktan ölecek durumdayım, ne ailemden biri gözlerimin önünde katledildi, ne de ölmemek için Allah’a yalvardım.Peki ya nedir beni bu garip karmaşanın içine düşüren? Çok aradığım sorunun cevabını asla bulamadım ve bulamıyorum. Kendimi kitaplara verdim sonrasında, ama asla istediğim gibi bir okur olamadım. Zamanla beynimdeki o susmayan sesten kitapları da kenara bırakmaya başladığımı anladım.Hâlâ içinde bulunduğum bu arayış ya beni sonsuz bir hiçliğe hapsedecek ya da olmayan her şey için şükürlerle dolandığım bir zamana getirecek.