"Başına bir hal geldiğinde kendini dünyanın en şanssız, en dertli insanı zannedersin. E, böyle düşünürsen haliyle yıkılırsın, umudun tükenir. Cümle álem sana karşı birleşmiş sanır- sin, kolun kanadın kırılır. Oysa öyle değil vallahi, etrafına düzgünce bir baksan görürsün: aslında hemen herkes biraz senin gibidir. Herkesin bir yarası, bir hikayesi vardır, canım benim. Üstelik dünya saf kötülükten ibaret değil ki, iyiler de vardır, hatta herkesin içinde o iyilikten az da olsa mutlaka vardır. Düşmüş insan, yaralı insan herkesin içindeki o minicik iyiliğe tutunmayı bilmeli. Yoksa kötülüğün insanı girdap gibi içine çeken, intikam duygularıyla yüklü cazibesine kapılıp gidersin maazallah. Bu belki biraz tercihle, o anda göstereceğin iradeyle, belki biraz da kendi kumaşınla ilgilidir.