“sana hiçbir zaman gül bahçesi vadetmedim ben. ve hiç bir zaman huzur ya da mutluluk vadetmedim. sana ancak bunlarla savaşma özgürlüğüne kavuşmanda yardımcı olabilirim. sana sunduğum tek gerçeklik savaşım.” (s.115)
“kendimden hiç nefret etmedim; ama bir türlü beğenemedim de kendimi. dünya ne ise oydu, ben de ne isem o oldum uyuşamadık. hepsi bu.” (s.27)
Oruç Aruoba
"Yalnızken çoğu zaman hiçliğe yuvarlanıyorum. Ayağımı uzatmalıyım gizlice, düşüp gitmeyeyim diye dünyanın kıyısından hiçliğe. Sert bir kapıya vurmalıyım elimi, kendimi yeniden bedenime çekebilmek için.”