Ön yargıları parçalamanın,atomu parçalamaktan daha zor olduğu bir ülkede yaşıyoruz...
~Turgut Uyar ~
~Cahit Zarifoğlu ~
~Atilla İlhan ~
~Murathan Mungan ~
Sevda ki bir insanın yalnız gönlüne değil, akıl ve fikrine, iradesine, kısaca bütün duygularına, manevi kuvvetlerine hakimdir. Daima şüpheler ve kuruntular içinde bulunmaktan hoşlandığından, kulak ve göz her işittiği, her gördüğü şeyi onun mizacına göre işitip görmeye, akıl kuvveti her hükmünü onun arzusuna göre vermeye mecburdur.
Yalnızlık dinmeyen bir sızıdır.
Eğer, bazı kimseler,bunu benliğin bir çeşit kurtuluşu gibi göstermek istemişlerse yanılmışlardır. Bir sürü hayvanı olan insan, sürüsünden ayrı düşünce zavallı, Avare bir yaratık oluyor. Bunu, sürüye dönmekten başka avutacak bir şey yoktur...
Hayat, bölünmez bir şeydir. Onun belirli ve mukadder mimarisini değiştirebilir miyiz?
Değiştirmek elimizde midir? Ve değiştirirsek güzel, iyi bir iş olur mu?